Expats 2

Elsbeth Etty gaat wel erg kort door de bocht wanneer zij op basis van het boek Expats (Boeken 9.2.2001) tot de slotsom komt dat `neokoloniale expats hun koloniale voorgangers verre overtreffen als het gaat om minachting voor het land en zijn bewoners.'

Onder Nederlanders treft men racisme aan. Helaas. Zo ook onder Nederlanders in het buitenland. Als De Bruijn echter een beeld had willen geven van de buitenlanders in Indonesië had hij verder moeten kijken dan een klein groepje brallende racisten. Ook krijg ik de indruk dat hij Jakarta niet uit geweest is.

Etty meent, op basis van de details die De Bruijn geeft, dat het verhaal niet verzonnen kan zijn. Helaas, Expats staat vol onjuistheden. De Bruijn legt Indonesiërs de aanspreektitel `bule' in de mond. In werkelijkheid is er geen enkele Indonesiër die een buitenlander zo aanspreekt. En er bestaat in Jakarta ook geen villawijk met alleen Nederlanders. Erger is dat hij de Indonesiërs beschuldigt de expats als doelwit te hebben gekozen bij het tumult rondom Soeharto's aftreden. Dat is gewoon onjuist. Er is geen enkel slachtoffer gevallen onder de tienduizenden expats in Jakarta. Het is kwalijk om een paar incidentele berovingen voor te stellen alsof de volkswoede zich op expats zou hebben gericht. Klinklare onzin is het om te stellen dat de meeste expats niet goed zijn opgeleid. De meeste expats hebben juist een heel behoorlijke opleiding. Uitzondering is inderdaad een klein groepje avonturiers.

De Bruijn schetst een karikatuur van een aselect groepje Nederlanders in Jakarta. Dat is zijn goed recht. Maar mevrouw Etty, beschouw het boek alstublieft niet als een scherpe analyse van `de Nederlanders overzee' op grond waarvan vergaande conclusies kunnen worden getrokken.