Cake met balletjes

Eten is gek. Eten is eigenlijk heel gek. Niet het eten zelf. Dat is juist heel normaal. Want je lichaam heeft brandstof nodig. Vroeger was dat alleen wat bij je in de buurt groeide maar nu vinden de mensen het juist leuk als het van heel ver komt.

Wat nog gekker is, dat ze het eerst heel ingewikkeld beetje bij beetje in de pan doen en dan stukje voor stukje opeten. Omdat in je maag alles vanzelf in de war raakt en daarna wordt het helemaal een rare boel. Toch willen ze steeds maar andere en nieuwe dingen eten.

Wat dacht je bijvoorbeeld van tomatensoepcake! Het staat er echt, en het is niet eens gisteren bedacht. Maar wel meer dan vijftig jaar geleden. Door een Amerikaanse mevrouw die er heel veel van afwist, van eten en koken.

Wie durft dat te maken? De eerste moeilijkheid is al dat je niet weet of ze tomatensoep met of zonder balletjes bedoelt. Zonder, hoop ik maar.

Een kopje suiker (want in Amerika meten ze alles met kopjes) heel goed vermengen met drie eetlepels boter. Door twee kopjes bloem twee theelepels speculaaskruiden roeren. Een theelepel bakpoeder (vraag je moeder) bij de inhoud van een blik tomatensoep voegen. Het meel door de boter en de suiker mengen en ook steeds wat soep erbij voegen.

Je kunt er ook nog rozijnen en noten door doen. Daarna gaat het in een beboterde cakevorm en in de matig warme oven. Hoelang? Dat heeft de Amerikaanse mevrouw er niet bijgezet. Tot hij klaar is, dacht ze waarschijnlijk. Ze zei nog wel dat het zo'n leuke cake was omdat je mensen kunt laten raden waar hij van gemaakt is. Veel plezier!