Waar gas zit is een gretig Shell

Oliemaatschappij Shell verlegt zijn activiteiten steeds meer naar aardgas. In die brandstof is bij de huidige prijspiek veel geld te verdienen en de wereld vraagt erom want gas is schoon. Shell moet wel dik betalen voor zijn aantrekkelijke prooien.

Shell een doetje? De eerste slag is binnen. De aandeelhouders van Fletcher Challenge, het Nieuw-Zeelandse energiebedrijf, stemden deze week massaal voor Shell, dat wil zeggen voor zekerheid. Een groep kleine aandeelhouders die Shell op het laatste moment met een hoger bod uitdaagden waren kansloos. Al kwam hun tegenbod als een verrassing en was Shell genoodzaakt zijn bod te verhogen om de overgrote meerderheid van de aandeelhouders te coifferen. Maar Shell kreeg ten slotte zijn zin. De gaspoot van Fletcher gaat – als ook het High Court nog toestemt – naar Shell.

De tweede overnameslag is nog aan de gang. Daarbij gaat het om Woodside, het Australische energiebedrijf, waarop Shell zijn zinnen heeft gezet. 3,4 Miljard dollar heeft het geboden. Dit keer is er geen tegenbod van aandeelhouders die de prijs opdrijven. Dit keer ligt de politiek dwars. Nationalistische sentimenten. Premier Howard is gevraagd de overname te blokkeren. Howard zelf heeft er wel oren naar. Dit jaar zijn er in Australië verkiezingen. Zijn regering is impopulair. Impopulair wegens de hoge brandstofprijzen.

Gisteren volgde de derde slag. Shell deed een vriendelijk bod op Barrett, het Amerikaanse energiebedrijf. Zo op het eerste gezicht een inderdaad vriendelijk bod voor de aandeelhouders, want Shell stelt hun een hoge overnamepremie in het vooruitzicht. Vóór zaterdag moet de leiding van Barrett met het bod instemmen, zo niet, dan wordt het bod vijandig.

Daaruit spreekt geen doetjesgedrag, dat wel aan Shell wordt toegeschreven (nooit eens ferme uitspraken). Daaruit spreekt niet alleen zelfverzekerdheid. Daaruit spreekt gretigheid. De koers van het beursgenoteerde Barrett schoot omhoog. Beleggers hadden de boodschap goed begrepen en betrokken onmiddellijk hun stellingen: u wilt per se Barrett? Dan zult u uw bod moeten verhogen om ons tevreden te stellen. Shell had zijn kaarten, al zijn kaarten te snel, te gretig op tafel gelegd. Het zal voor die gretigheid moeten betalen.

Vanwaar die gretigheid? Gas is hot. Vorig jaar is de gasprijs in de Verenigde Staten verdubbeld. In december was de prijs op de spotmarkt zelfs verviervoudigd. Er is schaarste aan gas. Een schaarste die nog groter zal worden doordat de vraag expandeert. En die vraag expandeert doordat er in de VS, vooral in het westen van de VS (Californië!), maar niet alleen daar, ook in staten als New York, schaarste is aan elektriciteit. Amerikaanse elektriciteitsconcerns hebben aggresssieve plannen voor de bouw van nieuwe elektriciteitscentrales ontvouwd. En nieuwe elektriciteitscentrales draaien op gas.

Bij Shell is de verhouding tussen olie en gas drie staat tot twee. Dat zal veranderen. Meer gas, minder olie. Olieconcerns kunnen de opwarming van de aarde niet ontkennen, zei Jeroen van der Veer, president van De Koninklijke, onlangs tegen deze krant. En gas is vergeleken met olie betrekkelijk schoon. Wij zijn gewoon goed in gas, zei hij ook. En de wereld vraagt erom. En: waar gas zit, is Shell.

Zoals op Sachalin, in het uiterste noodoosten van Siberië, in Arabische landen, waar Shell weer welkom is nadat de olieconcerns er lang geleden door de sheiks waren uitgegooid. In Iran, waar de gebeden van de theocraten zonder de expertise van de energieconcerns niet zullen worden verhoord.

Het fenomenale bedrag van twaalf miljard dollar wil Shell dit jaar investeren. Even veel als zijn fenomenale winst over het afgelopen jaar. Om de gasproductie mondiaal op te voeren? Grootschalige projecten als Sachalin voorzien in die behoefte ('De wereld vraagt erom'). Maar Barrets?

Het Amerikaanse bedrijf beschikt over gasreserves (cijfers van Bloomberg) die het equivalent zijn van één jaar gasverbruik in Nederland. Het heeft een omzet van nog geen 400 miljoen dollar. Ook als Shell fors in Barrets' reserves zou investeren (daar zinspeelde het gisteren op) zal het een rimpeling zijn in de mondiale of zelfs Amerikaanse gasproductie. Kortom: het korte termijn gewin (gas is hot) lijkt bij Shell te overheersen.

Goed voor de aandeelhouders van Shell. De koers van Shell steeg gisteren. De koers van alle grote olieconcerns steeg gisteren. De koers van de concurrentie van Barrets steeg gisteren toen die van Barretts explodeerde. Er werd gisteren op Wall Street al gezinspeeld op een titanenstrijd tussen de grote concerns om bedrijven als Barrets. Shell is zeker geen doetje. In de ogen van beleggers tenminste.