LACHGAS

Ontdekt in 1776. Vroeger als verdovend middel in zwang bij kleine operaties en tandheelkundige ingrepen. In de vorige eeuw vaak een attractie op de kermis.

Lachgas wordt geïnhaleerd, waarna de gebruiker zo lang mogelijk de adem inhoudt. Kan worden uitgeblazen in ballon en opnieuw geïnhaleerd. Een tijd populair geweest op feestjes en houseparty's, waar kleine ondernemers het vaak voor een rijksdaalder per ballon verkochten. Ook te koop in supermarkten, in patronen voor slagroomspuiten. In dat geval eerst in ballon spuiten en dan pas inhaleren, anders kunnen lippen en longen bevriezen.

Minuut of iets langer werkzaam. Stijgt snel naar het hoofd, dan gevoel van bijna-bewustzijnsverlies, duizelingen, evenwichtsstoornissen. Vaak giechelig gedrag – vandaar lachgas. Niet verslavend en voor zover bekend geen bijwerkingen. Hoofdpijn bij al te intensief gebruik – vooral door zuurstofgebrek in de hersenen.