Een ideale plek voor promovendi

Voor wie er genoeg van heeft op vakantie te gaan met een stapel boeken, is hotel Doldersum een goede bestemming. Het doet zijn bijnaam `het hotel met de boeken' eer aan. Overal staan boeken, in de lounge, in het restaurant, op de gangen en in de kamers. Zelfs op de receptiebalie liggen stapeltjes boeken. Doldersum ligt in Drenthe, vlak bij de grens met Friesland, te midden van uitgestrekte natuurgebieden, een prachtige streek om overdag te fietsen en te wandelen. 's Avonds is er niet veel te doen down-town Doldersum, dat bestaat uit wat boerderijen, een café, een brievenbus en een telefooncel. Lezen is er dus een passend, zo niet welkom tijdverdrijf. Mocht iemand aan het geschreven woord nog het zijne willen bijdragen door het schrijven van een proefschrift, dan is Doldersum een prima oord. Zo luidt de aanbeveling.

Op een half uur rijden van de Randstad, meldt de hotelfolder. Dan begint de Randstad bij Staphorst, voor ons vergt de tocht twee uur. De ontvangst is vriendelijk met een stevige handdruk. Het tutoyeren bewijst dat Amsterdam ten onrechte de naam heeft wat lossere omgangsvormen te kennen dan de rest van Nederland. We mogen om vier uur 's middags meteen het menu voor die avond uitzoeken. ,,Het is gemakkelijk voor de kok als hij alvast weet wat jullie willen eten.'' Zou er nog het een en ander te ontdooien zijn?

De menukaart werpt ons een eind terug in de vorige eeuw met gerechten als consommé met Madeira, lamskoteletjes met honing-tijmsaus en chocolademousse. Mieters! Al zit er af en toe ook iets nieuwerwets bij, struisvogelbiefstuk, roodbaars en penne met tofoe en pesto. Ik kan de verleiding niet weerstaan een nostalgisch menu samen te stellen met klassieke uiensoep, entrecôte met kruidenboter en een heuse Dame Blanche als afsluiting.

Met het geruststellende gevoel dat het eten al geregeld is, zoeken we onze kamer op. De kamer is eenvoudig, maar verzorgd met comfortabele bedden. De kleurstelling is niet opzichtig verantwoord, al is er wel over nagedacht. Er staat een serre-ameublementje en een boekenkastje met een glazen deur. De badkamer is wars van enige opsmuk elementair ingericht. Het houten tafeltje lijkt me te veel klein om een proefschrift aan te schrijven, maar op verzoek wordt er een werktafel met bureaustoel bijgeplaatst. Een ISDN-aansluiting maakt dat de promovendus in spe niet van de wetenschappelijke buitenwereld is afgesloten. Rust is er in elk geval voldoende, tot zover het oog reikt is er niet anders te bekennen dan weilanden, heidevelden, houtwallen en bosranden.

Dat hotel Doldersum geen hotel is als alle andere, bewijst de ethische code die in de informatiemap voor de gasten zit. ,,Wij erkennen ethiek en moraal als onlosmakelijke elementen van het zakendoen en wij willen al onze beslissingen toetsen aan de hoogste maatstaven van eerlijkheid, wettigheid, zuiverheid en van het geweten." In de praktijk betekent het dat ze goed zijn voor de gasten, de werknemers, het milieu, het brede publiek, de collega's en ook een beetje voor zichzelf in het streven naar zuivere en eerlijke winst, niet meer en niet minder.

We duiken in de boekenkast. Er is voor elk wat wils, belooft de hotelfolder. En ja, voor mij staat er Willem Elsschot en voor mijn reisgenoot Philip Roth. Veertig jaar leesgeschiedenis trekt aan mij voorbij, van Suske en Wiske, de Kameleon en Ellery Queen, via Claus en Minco tot Mak en Rosenboom. Voor wie nog niet aan promoveren toe is, maar nog wat te lezen heeft voor de VWO-literatuurlijst is er een adequaat aanbod met Heijermans en Streuvels. In het restaurant staan heel toepasselijk Wina Born en Escoffier. Dat wekt verwachtingen voor het diner.

Ik waan me in de late jaren zestig, als het stokbrood met kruidenboter op tafel verschijnt. Het keuzemenu van drie gangen kost ƒ49,50, de hotelgasten betalen er in het winterseizoen maar ƒ45 voor. Voor dat geld komt er veel op tafel. Zo gaat de gegrilde entrecôte vergezeld van twee soorten kruidenboter, een stukje hartige taart en een pluk alfalfa. Daar blijft het niet bij. In de parade van schaaltjes figureren een bakje gebakken aardappelen, een bord sla gegarneerd met tomaat, komkommer, asperge en een beetje rode spruitgroente en een schotel met witlof, in ham gewikkeld en met kaas gegratineerd, snijbonen en iets ratatouille-achtigs. Het zijn geen gastronomische hoogstandjes, maar ze vormen voor de hotelgasten een voedzame en smakelijke dagelijkse maaltijd. Juist restaurants die een maaltijd tegen een aantrekkelijke prijs bieden, hebben de neiging om te veel te doen. Ook hier mag het best minder. Eén soort kruidenboter is genoeg, het plukje alfalfa hoeft niet, een bladerdeegstengel met maanzaad bij de uiensoep is overbodig, net als de asperges uit blik bij de sla en de plakjes kiwi en stervrucht bij het kaneelijs. En de visproeverij kan ook best met één sausje in plaats van drie.

We gaan om half zeven uur aan tafel, we rekken het diner zo lang mogelijk en zijn toch om kwart over acht klaar. Kunnen we de hele avond nog lekker lezen. In de boekenkast op de gang zag ik het volledige werk van Grisham staan en vierentwintig delen De Jong.

De condities voor een goede nachtrust zijn uitstekend en vroeg in de ochtend worden we wakker van de vogels. De ontbijtzaal is net als restaurant en de ontbijtzaal in vrolijk geel geschilderd, met hier en daar een blauw accentje. Op de vloer liggen zandkleurige plavuizen. Met het invallend zonlicht is het een buitengewoon zuiderse ambiance. In het aangezicht van twee kleine boeddha's in de tuin genieten we een zondags ontbijt, met een à la minute gekookt eitje, waarvoor kort daarvoor in de keuken de keukenwekker klonk.

Tweehonderd gulden is de prijs van de kamer met half pension voor twee in het winterseizoen, daarbuiten is vijftig gulden meer. Het blijft uiterst schappelijk. En als je boek nog niet uit is – zo staat er in de informatiemap – dan valt er meestal wel een oplossing te vinden.