ECSTASY

Ecstasy is ook bekend onder de namen XTC en MDMA (voor de chemische term: 3,4-MethyleenDioxyMethylAmfetamine). Het is een drug die populair is geworden tijdens de opkomst van de

housecultuur eind jaren tachtig. De werking van ecstasy past goed bij het gevoel dat de housemuziek teweeg probeerde te brengen: positief, vrolijk, zorgeloos en sensueel.

Wie ecstasy slikt, voelt zich eerst een beetje dizzy en zweterig, een ervaring die enigszins te vergelijken is met een lichte dronkenschap. Paniek kan toeslaan in een niet-vertrouwde omgeving. Als de piekervaring voorbij is, merkt de gebruiker lichamelijk niet meer dat hij het middel geslikt heeft. Wel kan een tinteling in de buik ontstaan, als ware de gebruiker verliefd. Communicatie met medemensen en -gebruikers verloopt gemakkelijk en conflictloos: de mate van saamhorigheid en consensus is groot en de interesse in andermans wederwaardigheden is schier oneindig.

Ook neemt de sensatie van seksuele opwinding toe. De behoefte tot lichamelijk contact groeit, maar de middelen hiertoe ontbreken deels, doordat de bloedtoevoer naar de genitaliën minder is. Het uithoudingsvermogen van de gebruiker neemt wel toe, wat ook langdurig dansen mogelijk maakt. In dat geval bestaat gevaar voor uitdroging en oververhitting, omdat tegelijkertijd de behoefte aan vocht afneemt. Daags of meerdaags na het gebruik van ecstasy kan een gevoel van depressie optreden. Het positieve effect van ecstasy neemt af bij veelvuldig gebruik; heel veel slikken heeft geen zin.

De naam ecstasy werd geïntroduceerd in 1981, maar de stof was al in 1898 in Duitsland gesynthetiseerd. Begin vorige eeuw werd het op de markt gebracht als vermageringsmiddel, maar het sloeg niet aan. In de jaren vijftig heeft het Amerikaanse leger MDMA nog getest als waarheidsserum.

Halverwege de jaren tachtig werd ecstasy in de meeste landen verboden. Dat heeft de zoektocht naar verwante middelen met vergelijkbare werking versterkt. De bekendere verwante stoffen zijn MDEA en MDA. MDEA leidt tot een minder euforische stemming dan MDMA, maar heeft een meer stimulerende werking. MDA leidt juist meer tot een `trip'. Alle varianten worden als pil geslikt, waarvan nooit duidelijk is wat de precieze samenstelling is. Het is aan te bevelen pillen altijd te laten testen.