De androgyne Mod's zijn terug

In Milaan werd de afgelopen dagen de nieuwe wintermode voor het seizoen 2001/'02 gepresenteerd. Aloverheersend was de androgyne stijl van een Britse jongerenbeweging uit de jaren zestig.

Gelukkig, het komt allemaal wel goed met de Italiaanse vrouwenmode voor komende winter. Ging de eerste helft van deze modeweek nogal fantasieloos van start, met flauwe collecties waar vrouwen niets aan lijken te hebben (letterlijk en figuurlijk), de tweede helft bracht meer interessant nieuws. Nou ja nieuw, de volgende periode die zich aandient als referentie voor de grote modenamen (Gucci, Prada, Genny, Fendi) zijn de jaren zestig. De tijd van mini, Twiggy, Mary Quant, The Beatles en `futuristische' ontwerpers als Courregès, Paco Rabanne en Cardin. En de tijd waarin de mode langzaam veranderde van dictaat naar de smaak van het (jonge) publiek.

Model voor de meeste ontwerpers staan de Mod's, een afkorting voor de serieuze jongerenbeweging Modernists uit de jaren zestig met als basis Londen, die leefde voor mode, er veel geld aan uit gaf en er alles aan deed om er zo cool mogelijk uit te zien. Hun stijl was vooral sober en simpel, esthetisch, internationaal, met androgyne trekjes. Maar ook de futuristische stijl van Courrèges schemerde veelvuldig door in de nieuwe wintercollecties. Voordeel van deze opleving is dat in de jaren zestig mode echt nieuw was en niet teruggreep op voorgaande stijlperiodes zodat het beeld over het algemeen eenduidig en simpel was. Iets dat we van de jaren tachtig niet echt kunnen zeggen.

De Mod-stijl is wat esthetiek betreft op het lijf geschreven van ontwerpster Miucca Prada. Ze laat zich wel altijd inspireren door het verleden, maar weet daar een draai aan te geven waardoor haar collecties er modern en bij de tijd uit zien. Ze geven je vaak het gevoel dat je nu juist op díe kleding zat te wachten. Ook nu. Bijvoorbeeld op de lichtgetaileerde jassen met grote opgestikte klepzakken en geometrische kraag. Of op de simpele, kuitlange jurkjes met verhoogde taille en diep decolleté. Helaas niet op de grofgebreide leggings, die over de schoenen vielen en de met een brede reep bont afgezette rokken, tenzij je maat 34 hebt.

Androgyne trekjes vertoonden de collecties van Gucci (Tom Ford) en Genny (ontworpen door de Nederlandse Josephus Thimister). Veel zwart, veel smalle colberts, veel rechte broeken, veel leer. Ford speelde met contrasten in stoffen en zorgde voor een ruig effect door lange ritsen en leren zakken op broeken, jassen en jurken aan te brengen.

Fendi, waarvoor Karl Lagerfeld de collecties ontwerpt, ademde de stijl van Courrèges. Recht en sober, uitsluitend in zwart en wit met hier en daar wat zilver. Vooral de mini-jurkjes in lakleer gecombineerd met laarzen of schoenen met vierkante neuzen deden wel erg denken aan veertig jaar terug.

Bij een Mod-stijl, hoort een Mod-show. En dus waren de presentaties sober en estetisch verantwoord. Een strakke regie, perfect licht over de hele catwalk of juist uitsluitend een volgspot en de juiste muziek. Helaas weinig sfeer. Dan kun je maar beter naar een show van Roberto Cavalli of Dolce & Gabbana gaan. Zij trekken zich niets aan van estetiek. Voor hun is mode fun, een feest met bijbehorende muziek, een grote verkleedpartij. Geen wonder dat hun creaties gretig aftrek vinden bij film- en popsterren. Cavalli is de held van Hollywood en dames van het kaliber Lil' Kim, Dolce & Gabbana zijn al jaren geliefd bij vrouwen als Madonna en Whitney Houston. Een zekere houding moet je als vrouw wel hebben om hun creaties te dragen, zoals de altijd strakke, laag op de heup hangende broeken, de kanten tops over push-up bh's en de kekke mantelpakjes. Voor komende winter zoichten ze inpiratie bij motorrijders, gezien het veelvuldige gebruik van suède, bodywarmers van leer en bont, kapotte jeans, vesten en tassen met lange franje en de Davey Crockett-vossestaart als accessoire.

Roberto Cavalli geeft megashows die net zo over the top zijn als zijn collecties, je waant je altijd in Las Vegas. Maar hij doet het met overtuiging en al is de stijl behoorlijk ordinair (de seks en rock 'n roll liggen er duimendik bovenop), Cavalli's kleding maakt van een vrouw eerder een vamp dan een lellebel. Hij kleedt ze in lammy-coats tot op de grond, pluimensjaals, wituitgeslagen, strakke jeans en lichaamsvolgende, geplisseerde jurken in fantasieprints.

Buiten dit feestgedruis en de zoektocht naar de zoveelste inspiratiebron staat Giorgio Armani. Het siert hem dat hij elk seizoen onverstoorbaar werkt aan zijn oeuvre. Zijn licht androgyne stijl met hier en daar een romantische, vrouwelijke toets is tijdloos. Zoals een soepelvallend overhemd op een leren rok met korte motorlaarsjes, daar is niets mis mee. De Mod's haalden hun stijl destijds niet voor niets uit Italië.