Ook VS zien CO2-uitstoot als probleem

De VS zien broeikaseffect en klimaatverandering nog steeds als een zeer serieus probleem. De VS staan in principe achter de toezeggingen die zij hebben gedaan in het zogeheten `Kyoto protocol'.

De nieuwe Amerikaanse regering heeft nog wel enige weken tijd nodig voor een eigen analyse van het klimaatprobleem en een mogelijke aanpak daarvan. Dat was in essentie de politieke boodschap waarmee de nieuwe Amerikaanse minister van Milieu Christine Todd Whitman haar collega's van de G8 (de zeven rijkste industriestaten plus Rusland) dit weekeinde op een vergadering in Triëst tegemoet trad. De acht milieuministers spraken af op de komende VN-klimaatconferentie, in juli in Bonn, te streven naar een akkoord over de punten die de klimaattop in Den Haag deden mislukken. Maar zij onthielden zich van beloftes over snelle ratificatie van het Kyoto protocol van december 1997. Dat protocol, met een schema voor de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen tot 2012, treedt pas in werking als 55 landen (waaronder voldoende grote industriestaten) hebben geratificeerd.

Milieuorganisaties, waaronder het Wereldnatuurfonds, toonden zich gematigd optimistisch over de welwillende toon van Christine Whitman (die formeel het hoofd is van het Amerikaanse milieu-instituut EPA). Wel heerst er bezorgdheid over de vraag of de VS achter de toezegging zullen blijven staan hun uitstoot van broeikasgassen in 2012 terug te brengen tot 93 procent van de waarde in 1990.

Vanochtend is ook de tekst bekend geworden van het derde broeikas-stuk dat het IPCC, het VN-orgaan voor analyse van het broeikasprobleem, sinds begin dit jaar naar buiten heeft gebracht. Het is de zogeheten `samenvatting voor beleidsmakers' van werkgroep 3 van het IPCC. Die werkgroep inventariseert de technische en sociale mogelijkheden tot beheersing van het broeikaseffect en onderzoekt ook de hindernissen die een snelle invoering van broeikasmaatregelen in de weg staan.

De economen die aan het stuk hebben meegewerkt stelden vast dat de helft van de emissie-beperkingen (tot 2020) die in principe mogelijk zijn meer baten dan kosten opleveren. De andere emissie-beperkingen hoeven niet meer dan hoogstens 100 dollar per vermeden ton koolstof te kosten. De laatste jaren is belangrijke vooruitgang geboekt in de ontwikkeling van technieken om de CO2-uitstoot te beperken. Ook zijn bruikbare technologieën beschikbaar gekomen voor de opwekking van `alternatieve' energie (zoals windenergie).

Er zijn geen doorslaggevende technische en economische barrières voor een adequate aanpak van het broeikasprobleem. Wel moeten er sociologische en politieke hindernissen genomen worden. Een probleem in het besluitvormingsproces is dat niet – precies – vast staat wat een veilige uitstoot van broeikasgassen is.