Echte Flandriens weerstaan Flandrien-weer

In Zuid-Europa zijn al veel wielerkoersen gereden, dit weekeinde ging het seizoen in het noorden van start met twee semi-klassiekers. In de Belgische vrieskou wonnen Michele Bartoli en Peter van Petegem.

In café De Kroon op het Sint-Pietersplein stroomde het pils zaterdagochtend al vroeg uit het Jupiler-vat. De Gentse kroeg zat stampvol. Vooral in Vlaanderen een vertrouwd beeld voor, tijdens en na wielerkoersen. Belgische wielerfans, bij wie bier door de aderen vloeit, hieven veelvuldig het glas op de start van het seizoen.

Buiten was net een alcoholvrije wielerfan gearriveerd. Naast café De Kroon had de 71-jarige Maurice Casteels z'n rode Flandria tegen de muur gezet. Voor de gepensioneerde pompman op een raffinaderij oude leren handschoenen, pofbroek, bootschoenen – is de dertig jaar oude racefiets het belangrijkste middel van transport. Met z'n doofstomme maat Marnix wielerpet, dikke buik verstopt onder Banesto-jas had hij vanuit het tien kilometer buiten Gent gelegen Oostakker de kou en de harde wind getrotseerd om getuige te kunnen zijn van de start op het plein.

Onder z'n jas, als extra buffer tegen de kou, was Het Volk zichtbaar, de krant die de Omloop Het Volk organiseert. Nu begint het echt!, schreeuwde een kop op de voorpagina. `Flandrien-weer' was er voorspeld: wind en een temperatuur rond het vriespunt.

Het waren raszuivere Flandriens die de Omloop Het Volk en Kuurne-Brussel-Kuurne wonnen. Zaterdag sprintte in Lokeren Michele Bartoli naar de zege, in Kuurne was Peter van Petegem de sterkste; eendagsspecialisten wier favoriete wielerdecor is opgebouwd uit Ardense heuvels, en asfaltwegen en kasseistroken die meanderen tussen akkers vette Vlaamse klei. De Italiaan en de Belg waren de hoofdrolspelers in een weekend vol `mooie wielersport', zoals Patrick Lefevere het als manager van de Belgische wielerploeg Domo samenvatte.

Voor het eerste weekeinde van maart had geen ploeg zoveel publiciteit gekregen als Domo Farm Frites. De samensmelting van een deel van de ploegen van Mapei en Farm Frites, geconstrueerd door Lefevere, ging volgens kenners een hoofdrol spelen in het openingsweekend. Met Johan Museeuw en de Letse wereldkampioen Romans Vainsteins bezat Domo belangrijke troeven. Maar zaterdag ging het al mis. Voor een spoorwegovergang zagen Museeuw en Domo-companen als meesterknecht Wilfried Peeters hun ambities letterlijk gedwarsboomd. Ze moesten minuten wachten tot een trein was gepasseerd. Met gevaar voor eigen leven had de Nederlander Servais Knaven zich nog onder de slagbomen doorgewurmd. Ook die actie bracht de ploeg geen redding. Vainsteins was de trein ruim voorgebleven, maar kreeg ook geen aansluiting met een kopgroep van 23, waarin geen enkele ploeggenoot vertegenwoordigd was.

Tot aan de eindstreep in Lokeren dunde de kopgroep uit tot zeven renners. Toen Bartoli op de streep de armen omhoog stak, trapten de renners van Domo nog ver buiten de gemeentegrenzen van Lokeren in het rond. De kampioen van Italië had zich al opgefrist en een tv-verslaggever te woord gestaan, toen een journalist van de Gazet van Antwerpen lachend van leedvermaak meldde dat hij de opdracht had te wachten op de eerste renner van Domo. Elf minuten na de winnaar arriveerde Max van Heeswijk – gezicht op onweer – als 48ste. Gevolgd door Peeters (59ste) en Vainsteins (70ste en laatste). Vijf ploeggenoten waren onderweg al afgestapt. Inclusief Museeuw, die de Omloop Het Volk vorig jaar nog won.

Manager Lefevere was not amused, maar zei dat het te vroeg was om de balans op te maken. Bij de eerste klassieker, Milaan-Sanremo (24 maart), moet z'n ploeg er staan, zei hij dapper. Als co-commentator op de Belgische tv had Robbie McEwen, de Australische sprinter bij Domo, intussen stoere woorden gesproken. De volgende dag zou hij Kuurne-Brussel-Kuurne winnen, zodat zijn ploeg de schande van die zwarte zaterdag snel zou kunnen vergeten.

Maar ook gisteren was in de finale geen rol weggelegd voor de sterrenploeg van Lefevere. Tot vijftien kilometer voor de finish reden Museeuw, Vainsteins en hun Italiaanse ploeggenoot Marco Milesi in een veertien man sterke kopgroep. In de straten van Kuurne smolt de kopgroep samen met het peloton. Onder de vijf vluchters, allen Vlamingen, opnieuw geen renners uit de ploeg van Lefevere. Van Petegem spurtte als de slimste en de sterkste renner naar de overwinning, de beste sprinter van het Vlaamse kwintet, Jo Planckaert, in verbazing achterlatend.

,,Gisteren slecht, vandaag beterschap'', zei de onveranderlijk optimistische Lefevere. Bartoli en Van Petegem waren voor hem bijzondere winnaars. Tussen Bartoli en Lefevere, tot medio 2000 manager bij Mapei, heeft het nooit geboterd. Als hij faalde, zei Lefevere zaterdag in deze krant, gaf de 30-jarige Toscaan altijd anderen de schuld. Het liefst had hij Bartoli vorig jaar uit z'n ploeg gezet, maar de Italiaanse hoofdsponsor stond zo'n rigoureuze maatregel in de weg. Na het vertrek naar Domo van Lefevere én Museeuw is Bartoli bij Mapei weer de onbetwiste kopman. Gisteren stapte Bartoli af, halverwege de tweede semi-klassieker van het weekeinde, in het zicht van de Kanarieberg.

Van Petegem (31) had makkelijk van Farm Frites naar Domo kunnen verhuizen, maar verbrak zijn nog lopende contract met Farm Frites en koos voor het Amerikaanse Mercury, net als Leon van Bon. De verandering, en zijn recente huwelijk, heeft Van Petegem merkbaar goed gedaan. Op de vraag of hij hem goed had kunnen gebruiken, antwoordde Lefevere na afloop van Kuurne-Brussel-Kuurne eerlijk. ,,Vandaag zeker. En gisteren ook.''