De man die president wilde worden

Hij werd drie keer gekozen tot gouverneur van Minnesota, was een van de opstellers van het Handvest van de Verenigde Naties, president van de Universiteit van Pennsylvania, ontwapeningsadviseur van president Dwight D. Eisenhower en zijn leven lang een succesvol advocaat. Maar Harold E. Stassen, die gisteren in Minneapolis op 93-jarige leeftijd overleed, werd nooit president van de Verenigde Staten.

Toch stelde Stassen, een liberale Republikein, zich negen keer kandidaat voor het hoogste ambt in het land. In 1948 voor de eerste maal, toen hij het moest afleggen tegen Dewey (die werd verslagen door Truman), en de laatste keer in 1991. In dat jaar verklaarde hij in New Hampshire: ,,Het is een leven voor overwinningen geweest.'' Daarna deed hij nog een mislukte poging om senator te worden voor de staat Minnesota en in 1996 bood Stassen zijn diensten aan als kandidaat vice-president voor Bob Dole. Het aanbod werd beleefd afgewezen.

Hoewel sommigen naar Stassen verwezen als de `Grand Old Party's grand old loser', begon zijn carrière veelbelovend. Hij werd na een start als openbaar aanklager in een klein stadje, in 1938 op 31-jarige leeftijd verkozen tot gouverneur, en hij werd twee keer voor tweejarige termijnen herkozen. Maar zijn derde termijn onderbrak hij in 1943 om dienst te nemen bij de marine. Na zijn verlies in 1948, keerde hij terug op het campagnepad in 1952, maar hij gaf op toen Eisenhower zich meldde als kandidaat. Beide mannen raakten bevriend.

Stassen blonk uit door zijn typische uitbundigheid en optimisme en hij weigerde in te stemmen met mensen die zeiden dat zijn herhaalde pogingen om president te worden Don Quichotachtig waren. ,,Ik weet zeker dat ik invloed heb gehad,'' verklaarde Stassen eens, ,,dat sommige dingen resultaat hebben gehad op het gebied van wereldvrede en van de passie voor het individu.'' Ook zei hij: ,,Soms zou ik willen dat mensen me niet vroegen hoe vaak ik campagne heb gevoerd, maar hoe vaak ik wat de kwesties betreft gelijk heb gehad.''

Stassens vrouw Esther, zijn jeugdliefde met wie hij zeventig jaar was getrouwd, overleed in oktober vorig jaar. Zij hadden een zoon en een dochter, zeven kleinkinderen en vier achterkleinkinderen.