Ze zeggen

In de eerste droom kreeg ik een brief van de burgemeester van Terschelling: er was daar een huis dat ik voor ƒ3.600 per jaar mocht betrekken. Dat leek me goed nieuws. Maar toen het tot me doordrong dat dat maar ƒ300 per maand was, begon ik me af te vragen wat dit wel voor een huis kon zijn, of ik er wel zou kunnen werken – ik droom altijd dat ik schrijver ben.

De volgende droom begon met een glashelder zinnetje: ze zeggen wel dat mensen kunnen lopen. Dat ontwikkelde zich in een handomdraai tot een Monty Python-achtig sketchje, met een soort John Cleese aan de ene en een soort Michael Palin aan de andere kant. Ze draaiden almaar om elkaar heen en terwijl de één paars aanliep van ongeloof en verontwaardiging, hield de ander stug vol dat mensen helemaal niet konden lopen. John Cleese: kijk, kijk, ik zie je toch een stap doen! Michael Palin: nee hoor, dat is een illusie. John Cleese: maar net stond je nog daar en nu sta je hier! Michael Palin: nee hoor, dat lijkt maar zo. En dat in het Engels.

Als het op de tv was geweest, had ik het vast erg geestig gevonden. Maar in mijn droom niet. In mijn droom deed het me niets. In mijn droom dacht ik eigenlijk: je kunt dat zinnetje (ze zeggen wel dat mensen kunnen lopen) beter voor iets anders gebruiken.

Toen schrok ik wakker van de hond. Hij liep beneden te kokhalzen. Tegenwoordig geeft hij één, twee keer in de week gal op en dat valt hem niet makkelijk. Ik sprong uit bed en rende de trap af om de tuindeur voor hem open te gooien.

Het was koud, het was vijf over halfvier. Ik hield de deur zolang op een kier. Leunend tegen de aanrecht, met mijn blote voeten op de tegeltjes, dacht ik na over de droom waaruit ik mij zojuist had losgerukt.

Vreemd. Ik kan me bij dromen allerlei emoties voorstellen, vooral angst natuurlijk, maar ook woede, teleurstelling of blijdschap. Ik kan me zelfs voorstellen dat een droom grappig is, dat wil zeggen grappig om na te vertellen, maar ik kan me niet herinneren dat ik ooit in een droom heb moeten lachen.

Humor berust op een ontregeling van de werkelijkheid. Misschien zijn dromen van zichzelf al ontregeling van de werkelijkheid genoeg.