Oorlogsjaren 2

Frank Vermeulen schrijft ,,De oorlogsjaren hebben juist bewezen dat de Nederlandse bevolking zich redelijk kan redden zonder koningshuis.''

Ik was een tiener in die jaren en had aan de muur van mijn slaapkamertje, ingelijst, het hele Wilhelmus hangen met oranje hoofdletters.

Aan het eind van de oorlog kreeg dat gezelschap van een vage foto uit Canada van prinses Juliana met de prinsesjes. Die foto's waren, meen ik, gedropt. Mijn moeder vond dat soort decoraties eigenlijk maar half toegestaan in verband met onze joodse onderduiksters en mogelijke Duitse invallen.

Na het inleveren van de radio's had de buurman een spoel gemaakt met van dat roze draad en konden we radio Oranje beluisteren zowel thuis als bij de overburen. En we luisterden zeker naar koningin Wilhelmina ook al moesten wij als kinderen ons dan in de klerenkast opsluiten naast de zoldertrap, waaronder die radio verstopt was.

Oranje was een niet weg te cijferen element om de juiste keuzen te maken en de moed erin te houden ook al waren wij – en werden wij nooit – blinde fans `met vlaggetje en toeter' van het koningshuis.