Herhalingen uitgeput in mode

De mode lijkt een pas op de plaats te maken. Nu alle periodes de afgelopen seizoenen in sneltreinvaart aan bod zijn geweest, met als absoluut dieptepunt de jaren tachtig, breekt de tijd aan dat ontwerpers echt zullen moeten laten zien wat ze kunnen. Er is niet veel meer over om op terug te grijpen, het komt nu aan op hun creativiteit en vakmanschap. De ontwerpers in Milaan, die nu de vrouwenmodecollecties voor winter 2001/2002 laten zien, bakken er tot nu toe weinig van. De kleding is fantasieloos en weinig vernieuwend.

Bovendien zijn er nog steeds ontwerpers die maar niet snappen dat vrouwen helemaal niet zitten te wachten op dunne flodderjurkjes (zoals bij Alessandro dell'Aqua) in de winter waarmee je het risico op een longontsteking loopt en strakke kokerrokjes en scherpgesneden colberts met brede schouders waarin ze eruit zien als de zoveelste kantoorfrik. Zo moeilijk is het toch niet om gewone, simpele, comfortabele en toch ook vrouwelijke kleding te ontwerpen?

Donatella Versace deed een verwoede poging. Ze nam zichzelf, een werkende moeder, als uitgangspunt en probeerde haar collectie te baseren op haar dagelijkse bezigheden: reizen, werken, feesten. Maar vrouwen die zo'n soort leven leiden, zoals de topmodellen, gaan heel anders gekleed. Tijdens de repetitie van nota bene Versace, liepen ze in hun eigen kloffie over de catwalk: vale spijkerbroeken gecombineerd met een oud sweatshirt, vormeloos vest of kreukelig blousje, maar altijd met de meest elegante schoenen en hoge hakken.

Dat is iets heel anders dan Donatella voor ogen heeft. Op de strakke soundtrack van Deep Dish, een muur en vloer van knipperende neonlampen in roze, wit en rood en onder toezicht van Sting, Goldie en The Corrs presenteerde ze een collectie bestaande uit strakke broekpakken van rekbaar jersey, uitwaaierende lange rokken van leer dat eruit ziet als denim en korte blousons met kragen van sabelbont. Een zeer draagbare collectie, zeker nu alle gouden accessoires ontbraken, maar het had weinig pit.

Voor het duo Dolce & Gabbana zijn vrouwen nog steeds een soort Barbies die je eindeloos kunt verkleden. En hun verkleedkist lijkt bodemloos, al heeft wat ze eruit toveren altijd wel een link met seks en rock 'n' roll. De T-shirts met afbeeldingen van Madonna uit hun goedkopere D&G-lijn gaan momenteel als warme broodjes over de toonbank. De heren ontwerpers zetten de lijn komend najaar voort met verknipte concert-T-shirts van hardrockbands als Kiss en AC/DC. Hun vrouwen zien eruit als verlopen groupies in mouwloze T-shirts, uitgebleekte, adembenemend strakke jeans en jurkjes van gaasachtige stof met ruches. Met de haren in steile pieken, de ogen flink zwart aangezet en de lippen bleek stapten de mannequins quasi stoer rond op de met rode rozenblaadjes bedekte vloer.

De laatste stuiptrekkingen van de jaren tachtig zijn nog merkbaar bij de labels Exté en Iceberg. Bij de eerste was de vertaling niet letterlijk zichtbaar. Model stond een stijlgoeroe uit de jaren tachtig: de Britse Ray Petri en zijn Buffalo-groep. Zij zetten destijds in Londen de boel op stelten met hun extravagante levensstijl. De collectie, geplaatst in een emerald-groen, glanzend decor waar een streep wit neonlicht het podium doorkliefde, had sterk masculiene trekjes met veel strakzittende pantalons van grove tweed, driekwart broeken en strakke mouwloze jasjes. De kledingstukken waren uit elkaar gehaald en weer opnieuw in elkaar gezet, wat het geheel een rauw en realistisch karakter gaf.

Dat rauwe, een beetje onaf of versleten, is een opkomend verschijnsel in de modecollecties. Nu we een periode van tuttigheid en gladde elegantie beleven in de mode, ligt een reactie voor de hand. Het sluit ook aan bij de realiteit van alledag, waarin niets en niemand perfect is. Zelfs het doorgaans perfect geklede modepubliek dat de shows bezoekt moest zich wat dat betreft blootgeven. Hevige sneeuwbuien, natte, vieze grijze drab op straat in plaats van lente in Milaan zijn niet echt de beste omstandigheden om dure Prada-schoenen, netkousen en Gucci-jassen te dragen. Dan blijken nuffige mode-redactrices en stylisten van luxe glossies ineens ook mensen, die wegduiken in vierkante, doorgestikte jacks, gebreide mutsen en onelegante sneeuwlaarzen.