Haagse weelde

Wat een weelde in Den Haag. In januari het sterkste parentoernooi ter wereld, de Cap Gemini Ernst & Young Top 16 in Des Indes, in februari 's werelds sterkste viertallen in het Kurhaus tijdens de Forbo-Krommenie International Teams.

Afgelopen weekend dus het Forbo, dat eigenlijk uit twee toernooien bestaat: de Nations Cup (een exclusief onderonsje van vier toplanden) en de International Teams met deelname van 64 viertallen uit binnen- en buitenland. Titelverdediger Nederland kwam in de Nations Cup goed uit de startblokken door een 23-7 overwinning op Olympisch kampioen Italië. In die wedstrijd maakte Jan Jansma veel indruk met een prachtig afgespeelde 4♠:

W/Allen

♠ 7 4

♡ H 10 8 4

♦ B 10 9 7 5 4

♣ 2

♠ H 2

♠ B 10 8 5

♡ B 6 5 2

♡ 9 7

♦ A

♦ H 8 3 2

♣ V B 10 9 6 5

♣ 8 4

♠ A V 9 6 3

♡ A V 3

♦ 6

♣ A H 7 3

West

Noord

Oost

Zuid

Lauria

Verhees

Versace

Jansma

1♣

pas

1♦

dbl

2♣

2♡

pas

2♠

pas

3♠

pas

4♡

pas

4♠

pas

pas

pas

West begon met ♣V op tafel te leggen. Jansma won en speelde ♦6 uit zijn hand. Een onverwachte kaart omdat het voor de hand ligt om eerst een of twee klavertjes op tafel te troeven. Die speelwijze zou hier echter falen omdat oost de derde klaveren kan troeven en zijn partner met ♦A bereikt voor een tweede aftroever.

In slag twee nam west ♦A en vervolgde met klaveren, door Jansma op tafel getroefd. De raskaarter Jansma, die een zesde zintuig heeft voor kaartverdelingen, begreep nu al dat klaveren 6-2 zaten en de ruitens 1-5. Ook leek het hem waarschijnlijk dat ♠H fout zat. Hij vervolgde met schoppen naar het aas en schoppen na.

Aan slag met troefheer ging west door met klaveren, het had geen zin voor oost om in de lucht te troeven, dus deed hij een ruiten weg. De leider nam ♣H en bracht oost aan slag met ♠V en schoppen na.

De nagespeelde ruiten werd door Jansma getroefd, en west zat in een klaveren/harten dwang. Tien wereldslagen, zeker toen bleek dat op de andere tafel de Italianen niet verder waren gekomen dan 2♠.

De Nations Cup werd overigens gewonnen door Noord-Amerika, met op de tweede plaats Italië, gevolgd door Nederland en Polen. In het viertallentoernooi was het Italiaanse Lavazza oppermachtig. Hier werd tweede Auken uit Denemarken en Hackett (Engeland/China) legde beslag op de derde plaats.

De Nederlandse teams speelden dit jaar geen rol van betekenis. Hoe snel je tegen de Lavazza-Italianen achter de feiten aan holt laat het volgende spel zien. De Hacketts, toch geen kleine jongens, kwamen er helemaal niet aan te pas.

Z/OW

♠ -

♡ V 7 5 2

♦ A V 10 7 6 4

♣ 8 6 4

♠ A B 9 8 2

♠ H V 10

♡ 10 6 2

♡ 9 8

♦ H 9 3

♦ B 8

♣ A 10

♣ H V B 9 3 2

♠ 7 6 5 4 3

♡ A H B 4

♦ 5 2

♣ 7 5

Nadat in de open kamer Lorenzo Lauria als west met 1♠ had geopend en noord, Justin Hackett, 3♦ had tussengeboden, bereikten OW 4♠.

Het eindcontract, dat een doublet meekreeg van zuid, Jason Hackett, kan down als noord met hartenstart en zuid op enig moment naar ruiten switcht. Noord startte evenwel met klaveren waarop de leider tien slagen claimde. Gesloten opende zuid, Giorgio Duboin, al met 2♣: zwak met de hoge kleuren.

OW hielden zich hierna muisstil, terwijl noord, Norberto Bocchi, het gat in een keer volgooide met 4♡. De verdediging begon met drie keer klaveren. De derde werd door Bocchi afgetroefd met het aas.

West gooide een ruiten af. De leider speelde ruiten naar de vrouw, incasseerde ♦A, trok de troeven en claimde de rest. Een dubbele mancheswing die Lavazza 17 imps opleverde.