MORITZ TRIO

Er loopt talent rond in België waar we hier helaas maar al te zelden van te horen krijgen. Zoals de saxofonist Jonathan Moritz, die net de plaat Xanadu heeft uitgebracht. Op het eerste gezicht is het een vrij traditionele trioplaat waarop de solist zich in negen eigen composities laat ondersteunen door een bassist en een drummer. Het onderscheidende element is echter de enorme sfeer die het album ademt.

Moritz speelt nergens op safe maar blaast er vol op los, zwiepend door donkere diepten en scherend langs hees gillende toppen. Maar hij bewijst ook zachtjes te kunnen murmelen en zuchten. Ook bassist Linsey Horner beheerst het hele scala tussen explosief en oorstrelend en drummer Lieven Venken vult op inventieve wijze de gaatjes. Regelmatige tempowisselingen en door elkaar geweven melodielijnen zorgen voor een grote dynamiek, zodat er nooit een eenvormigheid van geluid dreigt.

Dit trio brengt werk van Karl Denson in gedachte maar kan ook gezien worden als de Belgische tegenhanger van het Yuri Honing Trio. En dat is geen mis te verstaan compliment.

Jonathan Moritz Trio: Xanadu (JAS Records, JAS005) Distr.

Culture.