Altijd weer die Ploem Ploem Jenka!

Trea van der Schoot: ,,Katherina Valente hoorde op haar autoradio een liedje van mij en zei tegen haar manager: `Die kleine ga ik helpen'. Ze heeft contact gezocht met mijn platenmaatschappij. Die mensen waren natuurlijk in alle staten, want Duitsland, dat was een veel grotere markt. Ik naar Duitsland, maar daar konden ze `Van der Schoot' niet goed uitspreken en op een middag krijg ik een telefoontje van de platenmaatschappij: `Je heet voortaan Dobbs. Ik zeg: `Oh, nou ja, dat is best.' Kon mij het schelen.

,,We hadden thuis een betegeld toilet met een hoog plafond en dat galmde lekker. Ik stond daar als kind altijd te zingen. En dan deed ik het raampje open want ik dacht `Dan hoort de hele wereld het' en als ik klaar was met zingen trok ik het toilet door. Dat klateren, dat was het applaus.

,,Op school was ik een meisje van niks. Al die grieten in mijn klas hadden al borsten en waren al ongesteld geweest, maar bij mij niks. Ik wist ook nergens van. De jongens van die school zagen die meiden wel zitten maar mij niet. Mijn enige wapen was dat ik goed kon zingen.

,,Ik deed een keer mee aan een talentenjacht in de buurt van de school. De hele klas zat in de zaal. Ook de jongens. Ik dacht: `Zo, jullie zullen straks allemaal smekend bij mij op de stoep staan.' Nou, die talentenjacht won ik en ik was in één keer populair. Ik mocht een single opnemen. Ik dacht: `Zo, nou heb ik het allemaal voor elkaar, een beker op de schoorsteen, jongens willen me, dus: `punt'. Ik had het bereikt, ik hoefde niet meer.

,,Maar toen kwam iemand van de platenmaatschappij bij ons thuis: `Je moet televisie gaan doen'. Dat vond ik zoiets belachelijks. Televisie! Maar ik had een contract. Dus ik kom in de televisiestudio en wie staat daar? Willeke Alberti! Ik was idolaat van Willeke Alberti. Ik begon het wel leuk te vinden. Hierna kwam alles in een stroomversnelling.

,,Ik had een gigantisch stemvermogen. De platenmaatschappij liet me van alles zingen. Duitse schlagers, Engelse ballads. En Nederlandse huppeldepup liedjes. Vaak twee singles in een week. Als er een hit was in Engeland kreeg ik die meteen op mijn bordje van `Zing jij dit'. Wat had je nou voor concurrentie? Drie, vier `grote' tienerzangeressen. Willeke, Anneke Grönloh, Ria Valk en ik. Ik verdiende op een gegeven moment wel tien keer meer dan mijn vader. Ik was pas vijftien.

,,De `Ploem Ploem Jenka' was een niemendalletje. Het is jammer dat mensen dat nou net onthouden terwijl ik zulke prachtige dingen heb gedaan. Maar het was een gigantische hit.

,,Soms kwam ik huilend thuis als ik een middag naar de stad was geweest. Want dat was geen doen. Dan ging ik schoenen kopen en dan waren er twintig klanten in zo'n zaak en de dames die daar werkten lieten allemaal hun klanten in de steek en wilden mij gaan helpen waarop die klanten zeiden: `Wat denkt dat kapsoneswijf wel'. Maar dat deed ik niet, dat deden die verkoopsters! Of ik liep over straat en dan hoorde ik mensen zeggen: `Nou, het is ook maar een gewone tut'.

,,Mijn moeder vond Harry niks voor mij. Hij was vier jaar ouder en dat was toen veel, maar ik moest en ik zou die jongen hebben. Achteraf heeft ze gelijk gekregen, maar je moet het allemaal meemaken natuurlijk. Die relatie heeft mij de das om gedaan.

,,Hij had geen werk dus heb ik hem tot mijn pianist gebombardeerd. Op een gegeven moment zei hij: `Nou wil ik ook wel eens arrangeren'. Hij is naar het conservatorium gegaan en ik heb zijn studie betaald. Ik heb hem Hilversum ingeloodst. Ik stond voor hem in. Zo is zijn carrière ontstaan. Maar doordat ik zo populair was, is hij, ik zal het maar plastisch zeggen, op mijn schouders gaan staan en heeft hij mij langzaam omlaag gedrukt.

,,Nadat we getrouwd waren kreeg ik een aanbieding om in de `Sleeswijk Revue' te gaan zingen en toen kwam het grote probleem: hij was daar niet bij nodig.

,,Aan het festival in Sopot in Polen deden 32 landen mee in een enorm openluchttheater met tienduizend mensen. Het werd live door het hele Oostblok uitgezonden, dus daar zaten miljoenen mensen naar te kijken. Ik had een liedje van Cole Porter uitgezocht `It's allright with me'. Ik zong het echt uit mijn tenen! Tachtig man orkest erbij, een heel groot podium en na afloop al die mensen staande applaudiseren. Er kwam geen eind aan. Ik kreeg uitnodigingen van over de hele wereld: Tokio, Las Vegas, name it. Maar ik ging met mijn man mee naar huis om de aardappeltjes te koken, want ja, ik vond onze relatie toch belangrijker. Dat is de grootste fout die ik gemaakt heb.

,,Ik had al een tijd last van hyperventilatie, maar toen wist nog niemand wat dat was. Ik sta ergens op het podium te zingen en ineens niks meer. Je hoort in de verte nog roepen: `Ooh een hartaanval'. Het was allemaal angst. Bij de `Sleeswijk Revue' zat ik in een show waarin alles strak geregeld was en daar ben ik op de bühne ingestort. En dat was einde verhaal.

,,Nadat ik gestopt was met zingen, werden we een keer door onze nieuwe buren uitgenodigd: `Wil je een sherry?' Ik vond het vies, maar ik werd er wel ontspannen van. Dus ik haal sherry in huis, vreselijk smerig, maar het maakte me rustig. Je lichaam gaat daar zo aan wennen. Het sluipt erin, voor je het weet drink je dagelijks. Ik ben er nu eindelijk van af.

,,Ik zing nog steeds. Als ze me bellen en ze betalen goed dan kom ik. Ook de `Ploem Ploem Jenka'. Ik kondig het aan als: `Het domste liedje dat ik ooit heb gezongen', maar ik moet er eigenlijk dankbaar voor zijn, achteraf.

,,Samen met mijn huidige man heb ik een productiebureau. Ik heb een hekel aan thuiszitten. Een vriend van ons is bedrijfsleider van een chique modehuis en daar werk ik nu twintig uur in de week als verkoopster. Klanten willen graag door `Trea Dobbs' geholpen worden.''