Vliegende kraamhulp voor in het buitenland

Nederlandse vrouwen die in het buitenland moeten bevallen, kunnen bij het Amsterdamse bureau Cradle een Nederlandse kraamhulp `bestellen'.

Ruim twee jaar woont Simone Kappeyne met haar man en drie kinderen in Maleisië. Haar man werkt bij Shell. Zelf is ze huisarts en werkt in Kuala Lumpur bij een consultatiebureau voor zwangere vrouwen. Van haar eerste twee kinderen beviel ze `gewoon' in Nederland. Haar derde kind kreeg Kappeyne in mei dit jaar in Maleisië. Net als bij de twee Nederlandse bevallingen wilde ze na deze bevalling graag kraamzorg, waarbij een gespecialiseerde hulp tijdelijk het huishouden overneemt en het leven met de nieuwe baby op gang helpt. Maar deze vorm van postnatale zorg bleek in Maleisië, evenals in de meeste andere landen, absoluut niet voorhanden. ,,Hier word je na de bevalling eigenlijk aan je lot overgelaten'', zegt Kappeyne.

Om Nederlandse vrouwen die in het buitenland moeten bevallen toch kraamzorg te geven, richtten de Amsterdamse kraamverzorgsters Grietje Miedema en Maaike van der Broekhoven enkele jaren geleden Cradle Kraamzorg op, een bemiddelingsbureau voor kraamhulp voor bevallende vrouwen in het buitenland. Van Broekhoven: ,,Ze laten je in het buitenland na de bevalling gewoon als een baksteen vallen. Er wordt geen opvang geregeld. Je moet het als vrouw in een vreemd land allemaal zelf maar uitzoeken.''

Simone Kappeyne vond Cradle een uitkomst. ,,Ik ben bevallen op een woensdagavond in mei, kwam op donderdag thuis en zaterdagochtend stond er een kraamverzorgster van Cradle aan mijn bed. Onze verzekering betaalde negentig procent van de kosten.''

Sandra 't Mannetje vertrok een paar jaar geleden samen met haar man Rob van der Wey naar Amerika. Haar man werkte voor Akzo Nobel en moest hiervoor verhuizen naar Houston. In Amerika raakte ze zwanger. Eerst wilde ze terugkeren naar Nederland om daar te bevallen. ,,Maar dan had Rob er vanwege zijn werk niet bij kunnen zijn en dat wilden we beiden niet'', zegt ze vanuit haar huis in Amersfoort, waar zij inmiddels woont. Maar ze schrok toen ze hoorde hoe het bij Amerikaanse bevallingen toe ging. ,,Mijn vriendinnen vertelden mij de meest wilde verhalen. Dat ze je twee dagen na de bevalling doodleuk, zonder enige vorm van begeleiding, naar huis sturen. Ik zag mezelf al staan met mijn twee linkerhanden.'' Grietje Miedema, zelf ook actief als vliegende kraamhulp, vloog naar Texas.

Zorgverzekeraars en werkgevers zijn volgens Cradle lang niet altijd bereid om de kosten te vergoeden. Bernadette Koloos, die in Zwitserland beviel van drie kinderen, werd in '94 door haar werkgever Reed Elsevier uitgezonden naar Zwitserland. De kraamzorg die Koloos daar van Cradle kreeg werd alleen gedeeltelijk vergoed door haar zorgverzekeraar. ,,Ik heb ze op een gegeven moment een spreadsheet gestuurd dat aangaf dat een week in een Zwitsers ziekenhuis duurder uitviel dan een week kraamzorg uit Nederland. Na enige discussie ging men akkoord. We hebben niet alles vergoed gekregen, maar dat vond ik geen probleem. Een Nederlandse kraamhulp was echt een geschenk uit de hemel.''

De Zwitsers moesten volgens Koloos even wennen aan het fenomeen. ,,Men is zeer verbaasd dat er iemand bestaat die én het huishoudelijke werk én de verzorging voor moeder en kind op zich neemt. Hier zijn dat twee soorten zorg die niet verenigbaar zijn in één persoon.''

Simone Kappeyne zegt in Maleisië dagelijks de gevolgen te zien van het ontbreken van goede postnatale zorg. ,,Op het consultatiebureau kom ik vaak oververmoeide ouders tegen met baby's die slecht groeien, omdat er onvoldoende rekening is gehouden met de enorme inspanning die een bevalling en het herstel vraagt.''