Vaarwel aan de oude drachmen

De drachmen gaat dit weekeinde in de meeste Europese landen uit de roulatie. De Grieken treuren er niet om. Ze zijn vooral trots dat ze nu bij Europa horen.

Zoals de euro vanaf volgende week gemeengoed moet worden voor de meeste Europese staten, zo bond de drachmen, die dit weekeinde uit de internationale roulatie wordt genomen, de oude Griekse stadsstaten aaneen. Maar alleen als woord - in elke stad was zij verschillend, zowel qua waarde als qua uiterlijk.

Men zou zich kunnen voorstellen dat het de Grieken droef te moede is nu hun drachmen, verreweg de oudste Europese munt, uit dit werelddeel met zijn eveneens Griekse naam wegvalt. Maar de gevoelswaarde die de munt voor hen heeft, blijkt aanmerkelijk kleiner dan bijvoorbeeld die van het pond voor de Britten. De pers heeft tot nu toe nauwelijks geschreven over het `vaarwel aan de drachmen'. Dat komt mede doordat de munt voor de Grieken, en ook voor de toeristen die dit land bezoeken, nog 14 maanden zal circuleren. Er is zelfs te elfder ure een splinternieuwe, prachtige 500-drachmenmunt ingevoerd, gewijd aan de Olympische Spelen van 2004.

In de supermarkten is sinds enige tijd de europrijs aangebracht naast de Griekse. En de Grieken, goede rekenaars, weten ook al lang dat de koers 340,75 voor een euro wordt. Men kan niet zeggen dat ze negatief staan tegenover de euro, daarvoor is de voldoening dat het land de Europese zone heeft weten te bereiken te groot. Maar het ontbreekt niet aan bittere opmerkingen dat alles vast en zeker wat duurder zal worden, omdat de nieuwe prijzen naar boven zullen worden afgerond.

Dit is echter van latere zorg. Wat de kranten de laatste dagen het meest bezighield, mede omdat men het niet tijdig had voorzien, is het feit dat de rentevoet op het laatste ogenblik tot Europees peil is teruggebracht. De regering-Simitis verwacht daardoor een opleving van de investeringen, maar de pers, vooral de oppositionele, heeft uitgerekend dat de rente op deposito's gemiddeld duikelt tot 2,3 procent, terwijl voor volgend jaar een inflatie van 2,4 procent wordt verwacht. De Griekse spaarder gaat er dus op achteruit, zoals ook de `kleine investeerders' het afgelopen jaar op de beurs miljarden drachmen hebben verloren. Er wordt meestal niet bij gezegd dat zowat alle Europese beurzen dit jaar een duikeling hebben doorgemaakt. Gelukkig vertoonde de Atheense beurs op de laatste dag voor de eclips van de drachmen een kleine opleving.

De regering spreekt zich niet te veel uit over de vooruitzichten van de beurs - in 1999 heeft zij electoraal gebruik gemaakt van de enorme opleving - maar zij poneert wel dat de intrede in de Europese zone goed zal werken op de komst van buitenlands kapitaal. De oppositie van haar kant waarschuwt dat de toch al zwakke concurrentiepositie van de Griekse producten verder zal verslechteren.

De socialistische regering ziet deze jaarwisseling als de bekroning van haar inspanningen om te voldoen aan de normen van Maastricht. Daarvoor oogste ze veel lof uit het buitenland – weinigen hadden verwacht dat de regering in haar voornemen zou slagen. De oppositie daarentegen suggereert dat Simitis nu `moe gestreden' is en niet meer in staat nieuwe doeleinden na te streven.

Minister van economie en financiën Papandoníou, de grote triomfator van dit weekeinde, heeft zich inderdaad laten ontvallen dat met deze mijlpaal `een cyclus voor hem gesloten is', met andere woorden dat hij zou kunnen uitkijken naar een nieuwe baan. Minister Laliótis van openbare werken en milieu (opmerkelijke combinatie) pareert intussen de oppositionele verzuchtigingen over vermoeidheid met de aankondiging dat de regering alweer een nieuw `groot idee' koestert: succesvolle Olympische Spelen in 2004.