Pokeren in Peking

In Beijing, twee weken geleden, participeerde een Nederlands team in de China Cup, een prestigieus zestienlandentoernooi. Bridge staat hoog aangeschreven in de Volksrepubliek. Stampvolle persconferenties, rechtstreekse televisieuitzendingen, het evenement mocht zich verheugen in grote media-aandacht. De dagelijkse bulletins zijn te lezen op het internet (www.ccba. org.cn/bridge/gongbao.htm). En Sun Ming, de absolute ster van het Chinese vrouwenteam, geeft op de kabel doorlopend bridgeonderwijs.

Voor Nederland had het toernooi een bijzonder tintje, want in het team, als partner van Berry Westra, speelde Jack Zhao.

Na een verblijf van vijf jaar in ons land keerde de in deze rubriek zo vaak besproken Rotterdamse bridge-Chinees terug naar zijn geboortegrond. Hij speelt de komende twee jaar als bridgeprofessional in de Chinese Meesterklasse en gaat een poging wagen om zijn vaderland te vertegenwoordigen op het WK 2001 in Bali.

De China Cup werd gewonnen door een All Star team bemand door profs uit Engeland, Noorwegen en de Verenigde Staten. Nederland werd vierde en smaakte in ieder geval het genoegen de latere winnaars een fiks pak voor de broek te geven (25-4). Uit die wedstrijd een ijzersterk staaltje pokeren van Louk Verhees:

Tegen Westra-Zhao zaten Mark Lair en Geir Helgemo als NZ keurig in 6♣, dat na de uitkomst van ♡A precies werd gemaakt. Dit gebeurde op de andere tafel:

1) transfer naar klaveren; 2) twee azen zonder troefvrouw

Vijf harten van Louk Verhees zou later worden bestempeld als bod van het toernooi. Zo'n sprong naar het vijfniveau wordt tegenwoordig gespeeld als Exclusion Blackwood. Het vraagt naar azen zonder dat de aas in de geboden kleur mag worden meegeteld. Zoiets doe je met een renonce in de geboden kleur – je hebt dan toch niets aan het aas. Verhees had hier dus 5♦ kunnen bieden.

Door toch 5♡ te bieden suggereerde hij evenwel sterk het bezit van een renonce harten.

Verhees maakte het karwei af op groot slem toen hij van het bestaan wist van twee azen bij zijn partner. Zuid moest maar ♠A en ♡A hebben of West moest verkeerd starten.

Jason Hackett, die als west moest uitkomen, was er nu van overtuigd dat ♡A er niet door zou komen. Hij startte met een ruitentje, waarop de leider meteen zijn kaarten openspreidde en zijn contract claimde.

Westra-Zhao behaalden een niet onverdienstelijke vijfde plaats in het belendende parentoernooi. Hier toverden zij een wereldscore uit het niets:

Na 1SA (zuid) - 3SA (noord) gaf Berry Westra als oost een doublet. In de moderne theorie vraagt zo'n doublet partner te starten van zijn slechtste en vooral kortste kleur. De doubleerder controleert die kleur zelf immers.

Voor Jack Zhao, die de theorie prima beheerst, was het vinden van de hartenstart natuurlijk een peulenschil. Zeven slagen later noteerden OW plus 800.