Wisselgeld

Stel: Op het centraal station van Utrecht betaalt een reiziger 17,75 gulden om in Den Haag te komen. De loketjuffrouw bergt het geld op, in een la. Ze kijkt samenzweerderig om zich heen. Dan kijkt ze de man recht aan, glimlacht breed en overhandigt hem een geel briefje: ,,Cadeautje van de NS'', zingt ze bijna. Het is een enkeltje Den Haag.

Maandenlang hield de NS-directie koppig vol dat ze deed wat mogelijk was. Dat vertragingen en slechte service onontkoombaar waren tot zich meer conducteurs (bij ruime arbeidsmarkt) of meer treinen (na 2003) zouden aandienen. Deze week presenteerde NS groots een cadeau aan de reiziger. NS investeert 3 miljard gulden in spoor en station.

Waar haalt NS ineens dat geld vandaan? Voormalig NS-directeur Den Besten wilde de opbrengsten uit de verkoop van Telfort-aandelen nog besteden aan buitenlandse railavonturen. Daar kwam door de slechte prestaties van NS in Nederland kritiek op. NS zegt nu het geld uitsluitend hier te investeren. De reiziger heeft daar recht op. En de investeringen in Groot-Brittannië? ,,Die gaan gewoon door'', zegt een woordvoerder.

Waar het geld ook vandaan komt, NS moest wel iets doen. De verkeersminister heeft besloten dat NS de komende tien jaar betere service moet bieden en meer reizigers in de spits moet vervoeren. Daar moet NS aan meebetalen.

Het ministerie brengt uitkomst: de 3 miljard gulden die NS aan Railinfrabeheer (eigenaar van station en spoor) betaalt is grotendeels een simpele financiële verrekening. Het is geld dat de organisatie nog van de spoorwegen tegoed had, voor het volgend jaar terug in handen van de overheid komt. Wisselgeld.