Voorrang schaatsen

Om er volledig van te kunnen genieten, heb ik tijdens het marathonkampioenschap hardrijden op de schaats de ogen een tijdje gesloten om de illusie werkelijkheid te doen worden dat het hier de Elfstedentocht betrof. Die poging is slechts zeer gedeeltelijk geslaagd. Je miste de grote meren, de doorkomst in Franeker en nog zoveel meer. Ook het krassen van schaatsen klinkt op natuurijs anders dan in een Groningse hal. Maar Herbert Dijkstra deed z'n best en enerverend was het tot het verrassende einde, nu niet Jan Maarten Heideman won, maar de outsider Bert Jan van der Veen. Hoe dat zo kon gebeuren, heb ik niet helemaal begrepen, maar een overvloed aan kerststollen kan een rol hebben gespeeld.

Aangezien Engeland niet over een schaatshistorie beschikt, is het tamelijk logisch dat daar de voetballerij gewoon doorgaat, maar even begrijpelijk komt het mij voor dat bij ons de voetballers rust nemen om in eerbiedige verwachting te verkeren van een eventuele Tocht der Tochten. Het zal wel weer niet lukken, maar uit respect voor de ijsmeester Kroes en de vroegere winnaars maken we een ogenblik pas op de plaats. Praktisch de hele maand januari houden we de Elfstedentocht in gedachten en bevelen Koning Voetbal om zich gedeisd te houden.

Het lijkt een harde maatregel die echter ook aan de voetballerij ten goede kan komen. Gaandeweg kan de ziekenboeg leeglopen. Zelfs de venijnigste elleboogstoten kunnen genezen. En de meeste trainers kunnen ideeën opdoen.