Valpartijen maken einde aan kansen van Groenendaal

Hard fietsen alleen was zondag in de zesde wedstrijd om de Superprestige veldrijden niet voldoende. De renners moesten op het zeer glibberige parkoers vooral hun acrobatische kwaliteiten aanspreken. Richard Groenendaal toonde zich bepaald geen evenwichtskunstenaar. De zoveelste valpartij maakte in de slotfase een einde aan zijn aspiraties op de overwinning. Na zijn heerschappij van de afgelopen maanden moest Groenendaal achter winnaar Erwin Vervecken uit België genoegen nemen met een voor hem ongewone zevende plaats.

,,Dit slaat nergens op'', verwoordde Groenendaal na afloop zijn frustraties. Tot grote ergernis van de wereldkampioen, die wel de leiding behield in de stand om de Superprestige, had de organisatie het parkoers aangepast. De aankomst kreeg een andere plaats. ,,Vroeger kon ik hier goed uit de voeten, maar de veranderingen zijn niet bepaald een verbetering. Ik begrijp niet waarom ze de aanpassingen hebben gedaan.''

Groenendaal wilde zich niet alleen verschuilen achter de omstandigheden. ,,Ik reed vooral tegen mezelf. Ik maakte veel te veel fouten. Ik voel dat de vorm minder is. Zaterdag won ik nog wel in Zonnebeke, maar toen draaide het ook al niet. Ik ben er niet rouwig om. Over een paar weken kan het dan alleen maar weer beter worden.''

In de eerste ronde ging het al mis met Groenendaal. Na een goede start sloeg hij na een stuurfout over de kop. Op dezelfde plek ging hij nog twee keer onderuit. ,,Als je in het begin gaat kloten, werkt dat steeds door. Ik was ook op te harde banden gestart en had geen grip.''

De valpartijen volgden elkaar in hoog tempo op. De wereldkampioen ging opnieuw tegen de grond en hinderde daarbij ook zijn Belgische ploeggenoot Sven Nys. Na diverse buitelingen kwamen de zes koplopers weer bij elkaar. De jonge Tom Van Noppen ging brutaal als eerste de laatste ronde in, maar kon een aanval van Vervecken niet afslaan. Groenendaal vergooide op dat moment zijn kansen door opnieuw onderuit te gaan. Van Noppen bleef knap in het spoor van Vervecken, maar moest het in de sprint afleggen tegen zijn ervaren landgenoot.

Vervecken onderstreepte zijn bijzondere band met Overijse. In 1996 behaalde hij hier de Belgische titel. Twee jaar geleden won hij ook al de wedstrijd om de Superprestige. ,,Groenendaal kan zeuren over het parkoers, maar dit hoort ook bij veldrijden'', zei de winnaar.

Wim de Vos greep met een vierde plaats net naast het podium. ,,Ik heb weken geworsteld met de naweeën van een griep. Nu gaat het eindelijk de goede kant op. Ik had tot het laatste moment het gevoel dat ik meereed voor de overwinning. De laatste val werd mij helaas fataal'', zei de voormalige Nederlandse kampioen na afloop.