FETTUCINE ALLA ROMANA

Romeinen eten verse fettucine van eierdeeg meestal met een saus van verse ansjovis en pruimtomaten. Van een hardwerkende Italiaanse in Rome leerde ik dat ze de tomatensaus achterwege laat en haar toevlucht neemt tot een kleine hoeveelheid zelfgemaakte ansjovisboter, die ze laat wegsmelten op de dampend hete fettucine in het bord. Kan het nog eenvoudiger? Het voorrecht dat Italianen hebben is dat zij op weg naar huis bij speciale pastawinkels, delicatessenwinkels of supermarkten altijd verse fettucine kunnen kopen. Deze lintmacaroni zijn smaller en een fractie dikker dan tagliatelle en makkelijker te hanteren met de vork. In dit land zijn we aangewezen op gedroogde fettucine maar zolang die van een goede kwaliteit eierdeeg zijn gemaakt is daar niets mis mee. In ieder geval is deze versie van fettucine alla Romana razendsnel klaar. Vervolg de maaltijd met een gegrild koteletje en wat gemengde groene sla.

Bereiding: Kook de fettucine in ruim kokend en gezouten water bijtgaar. Roer in het begin de nestjes fettucine even goed los met een houten vork. Hak tijdens het koken van de pasta snel de ansjovisfilets op een snijplank zo fijn mogelijk en prak het vispulp samen met 20 gram van de boter tot een homogeen mengsel. Maal er naar wens zwarte peper bij. Laat vlak voordat de pasta bijtgaar is de resterende boter in een hapjespan smelten op laag vuur. Giet de fettucine af in een bolzeef (bewaar iets van het kookvocht), schud het aanhangend kookvocht snel weg en schep de nog vochtige pasta samen met de peterselie door de gesmolten boter in de hapjespan. Voeg een scheutje van het achtergehouden kookvocht toe zodat de fettucine soepel blijven en niet gaan plakken. Leg een klontje ansjovisboter onderin ieder voorverwarmd diep bord, verdeel de pasta over de borden en leg de resterende ansjovisboter bovenop de fettucine. Hussel aan tafel de wegsmeltende ansjovisboter luchtigjes door de pasta. Strooi er nog wat parmigiano over.