Yonderboi stimuleert de dansspieren

De geleerden zijn er nog niet uit. Is lounge nu een wereldomvattende, bijzonder vernieuwende muzikale stroming of een hype die zich beperkt tot Nederland, specifieker: enkele trendy Amsterdamse clubs? De uitkomst van dat debat is van belang voor de pas twintigjarige Yonderboi, wiens alleraardigste debuut Shallow And Profound pardoes in het lounge-vak belandde. Waar moet het met zo'n talent naar toe, als de lounge-bui is overgewaaid?

In wezen verschilt de muziek van de jonge Hongaar Laszlo Fogarasi jr. uit Hongarije niet zo gek veel van wat een jaar of vijf geleden nog vrolijk triphop heette en nu in hippe Britse dansbladen als `downtempo' wordt omschreven - wie leuke etiketjes weet te verzinnen kan het al een eind brengen in de dansmuziek. Yonderboi mixt elektronica met `echte' instrumenten en is niet bang om te laten horen dat hij naast hiphop ook experimenteel getinte Poolse jazz tot zijn achterland rekent.

Live loopt die aanpak uit op een aanzienlijk levendiger en dansbaarder aangelegenheid dan op het voor de spotprijs van zevenhonderd gulden gemaakte Shallow And Profound, dat zich uitstekend op huiskamerniveau laat genieten met zijn ontspannen, soms haast nostalgische sfeer. Yonderboi was zo slim om de klus niet in zijn eentje te klaren, zoals zijn landgenoot Marcel die in het voorprogramma achter de knoppen kroop. Hoe intrigerend zijn elektronisch getinte collages vol gevarieerde dansritmes ook waren, de jongens en meisjes achter de bar van Doornroosje werkten duidelijk harder.

Ook Yonderboi werkte zich niet in het zweet, terwijl hij de synthetische drum- en baspartijen in goede banen leidde. Maar hij had de steun van een venijnig zwiepende scratcher, die tot vervelens toe Yonderbois hiphop-wortels aandikte, een gitarist en een toetsenman, terwijl zangeres Edina Kuczora af en toe de feestvreugde zeker in visueel opzicht flink ophoogde.

Vooral toetsenist Balazs Zsagar en gitarist Andor Kovacs trokken de aandacht naar zich toe. In de open, diffuse structuren van Yonderboi, die zoiets banaals als een liedje handig uit de weg gaat, bleek alle ruimte voor Zsagars uitstapjes op vooral de ouderwetse, elektrische Fender Rhodes-piano, die nu nu weer helemaal `hot' is en ook overigens aangenaam warm klinkt. Zoals in Yonderbois bewerking van het zoetsappige Doors-nummer `Riders On The Storm', waarvan alleen de eerste paar maten benut werden.

Net als dat toetsenwerk klonken de ruimtelijke, repetitieve, vooruit: Pink Floyd-achtige gitaarpartijen van Kovacs meteen een stuk levendiger dan op de plaat, waar de inbreng van levende muzikanten ondergeschikt is aan Yonderbois computerbewerkingen. Zo klonk het fraaie `Road Movie' al net zo filmisch als de studioversie, maar de fysieke dimensie maakte de zaak een stuk verteerbaarder.

En dansbaarder dus. Heet de consumptie van lounge-muziek zich vooral onderuitgezakt op de bank af te spelen, in Doornroosje hadden de hiphop-achtige ritmes (met een snufje dubreggae in de toegift) vooral een stimulerende uitwerking op de dansspieren.

Concert: Yonderboi, Marcel en DJ Palotai. Gehoord: 20/12, Doornroosje Nijmegen. Herhaling: 23/12 Patronaat Haarlem, 25/12 Winston Kingdom Amsterdam, 26/12 ('s middags) Burgerweeshuis Deventer, 26/12 Tivoli Utrecht, 28/12 LVC Leiden, 29/12 Waterfront Rotterdam, 30/12 RAI Amsterdam (Innercity).