Pijlsnel tennis

Het bekendste tennisspel is Pong. De eerste versie van het spel stamt uit 1958. In dat jaar lukte het de natuurkundige William Higinbotham, die betrokken was bij de bouw van de eerste atoombom, om met behulp van een oscilloscoop en een gigantische analoge buizencomputer twee balkjes te tonen die een balletje heen en weer konden slaan. Zijn uitvinding werd twee jaar lang in het Brookhaven National Laboratory, waar kernonderzoek werd gedaan, in de staat New York getoond aan belangstellenden. Schoolkinderen waren dol op het spel, herinnert Higinbothams collega Dave Porter zich in een interview.

Higinbotham zelf vond het spel minder interessant. Hij heeft het, in tegenstelling tot acht andere uitvindingen die hij deed, nooit gepatenteerd. In 1985 moest Higinbotham optreden als getuige in een proces dat Nintendo had aangespannen tegen een ander spelletjesbedrijf, Sanders, dat als eerste Pong geschikt had gemaakt om op een televisietoestel te spelen. Sanders had Pong laten patenteren en verkocht licenties voor het spel aan onder meer Atari. Nintendo had geen zin om voor Pong te betalen en beweerde voor de rechter dat niet Sanders de uitvinder van Pong was, maar Higinbotham. De natuurkundige zei dat hij het spel alleen had bedacht om te demonstreren tot welke technische hoogstandjes zijn afdeling in staat was, en Nintendo verloor de zaak. Als hij had geweten dat de spelletjesmarkt zo lucratief zou worden, had hij zeker een patent genomen op zijn Tennis for Two, zei Higinbotham later. In 1994 is hij overleden.

Ruim veertig jaar na de introductie van het eerste tennisspel heeft Nintendo een veel leukere variant uitgebracht: Mario Tennis. In plaats van een staafje is de speler een grappig, driedimensionaal poppetje. De meeste karakters zijn oude bekenden uit andere Mario-games: Mario zelf, Luigi, Bowser, Peach, Yohsi en Toad. Een nieuwkomeling is Waluigi, de kwaadaardige rivaal van Luigi en broer van Wario. Met zijn lange benen is hij pijlsnel. Voor sommige beesten zoals dinosaurus Birdo – bekend van Super Mario Bros.2 uit 1986 – is het een debuut in een Nintendo 64 spel. De felroze Birdo is nu een van de beste tennissers. Maar laat haar niet op het gifgroene gras spelen, want dan krijg je acuut hoofdpijn.

Gelukkig zijn er ook andere tennisbanen. De speler heeft de keuze uit beton, gravel, gras en klei. Alle velden hebben bijzondere eigenschappen, net als de zestien spelers. Op de website Mariotennis.com staan alle features van de spelers en de velden vermeld.

Als je de basisbewegingen van Mario Tennis eenmaal onder de knie hebt, is tennissen tamelijk eenvoudig. Het is wel een erg leuk spel. De bewegingen voelen natuurlijk aan en er zijn talloze variaties waardoor het spel niet snel verveelt.

Je kunt bijvoorbeeld in je eentje een gemengd dubbel spelen (de computer speelt de andere drie spelers) of met vier echte spelers tegen elkaar tennissen. Het aardige van de multiplayer-mogelijkheidis dat het scherm niet in vier vakjes wordt gesplitst zoals bij oudere spellen. Je ziet gewoon één tennisbaan.

Fanatiekelingen krijgen toegang tot geheime tennisbanen in het paleis van Peach. Je zult wel heel wat uurtjes bij de ballenmachinen moeten doorbrengen om zo goed te worden.

Tegen mensen elders op internet spelen kan ook. Nintendo organiseert op www.mariotennis.com interactieve competities. Om mee te doen moet je de `resultaatcode' die je krijgt als je een spelletje uitspeelt invullen op de Mario Tennis-site.

Mario Tennis. Voor Nintendo 64. Prijs 150 gulden.