`Voor het onderhoud is zo'n staking prettig'

,,Het is de hele morgen al uitgestorven'', zegt een jongen die met een karretje de perrons op Schiphol reinigt. De perrons zijn leeg, op de kaartjesmachine wordt in het Nederlands en Engels meegedeeld dat er geen treinen rijden, in de aankomsthal staat een handjevol reizigers te wachten op een taxi.

Frank Bout komt uit New York en had van familie in Nederland al gehoord dat er een treinstaking zou zijn. Hij heeft vantevoren een taxi besteld, omdat hij vreesde dat er een lange rij zou staan. ,,Dat is toch het fijne van Nederland'', zegt hij, ,,dat zo'n staking al dagen van tevoren wordt aangekondigd.''

Ook bij de taxistandplaats is het rustig: een rij auto's, geen wachtenden. Taxichauffeurs halen hun schouders op. Nee hoor, niks bijzonders, veel meer klandizie dan normaal verwachten we niet. ,,De meeste mensen laten zich bij zo'n staking halen of wegbrengen, ze houden er gewoon rekening mee. En de rest nam normaal gesproken toch al een taxi. Op kosten van de zaak'', zegt een chauffeur.

Eric verricht onderhoud in de tunnels en vindt het wel prima, de staking. ,,Lekker rustig werken, geen langsrazende treinen.'' Het rustige beeld op Schiphol zal in de middag kunnen veranderen, verwacht hij. ,,Straks komen er veel meer vliegtuigen aan.'' In de eerste drie uur van de ochtend landden dertig toestellen, rond het middaguur komen er dertig vliegtuigen per half uur aan. Dan komt de stroom passagiers op gang.

Brian Ferry uit Londen wacht. Het NS-personeel heeft hem verteld dat er over een half uur een trein naar Den Haag gaat. ,,In Engeland wordt zo vaak gestaakt'', zegt hij gelaten. En hij heeft toch geen haast.