Pseudo-lounge

Zo langzamerhand is het gedaan met de exclusiviteit van het `loungen'. Een jaartje geleden diende je nog je best te doen om een etablissement te vinden waar je al hangend en happend op de bank naar een dj kon luisteren. Zo vlak voor 2001 kost het echter weinig moeite meer. Elke grote stad kent inmiddels zijn eigen hippe hangplek of -plekken. Ook in de middelgrote steden maakt het `loungegebeuren' zijn opwachting. En niet geheel onverdienstelijk, zo bleek in Apeldoorn bij `De buren van Röntgen'.

De naam van het restaurant suggereert dat er ook een `gewone' Röntgen is en inderdaad: de `buren' bevinden zich boven café Röntgen. Bij binnenkomst is het even schrikken. Dit is allesbehalve lounge, hip of trendy. Er zijn wat tafeltjes om het winkelend publiek van koffie en appelgebak te voorzien. De grote bar is geschikt voor tooghangen en kletsen, maar dit is een bar zoals er zovele zijn. Gewoon een goede kroeg met een hippe naam.

Na enig zoeken vinden we de ingang van `de buren'. De ingang is een glazen deur tussen het café en het naastliggende café 1850. Het contrast is aanzienlijk. Grote witte doeken hangen naast de trap. Eenmaal bij de buren thuis zien we een grote ruimte met een witte houten vloer en vele witlederen banken en witte stoeltjes. Het veelvuldig gebruik van de witkwast houdt de zaak in elk geval ruim. Middenin de zaak staan een draaitafel en enkele waterlampen (een soort doorzichtige tl-buis gevuld met borrelend water).

In vergelijking met de loungeplekken in de hoofdstad valt een aantal zaken op. Allereerst de muziek. Er komen kersthits uit de speaker. Pas een halfuurtje na onze binnenkomst wordt de cd gewisseld en weer een uurtje later gaat de dj aan de slag. Ook de bezoekers doen minder moeilijk dan in Amsterdam. Ze lijken in eerste instantie voor eten of gezelligheid te komen en niet zozeer om gezien te worden.

De zaak zelf mag dan een moderne uitstraling hebben, er staan hier geen wraps, sushi, noodles of ander trendvoer op de kaart. Het dagmenu heet spare-ribs en ook de rest is eetcafé-achtig. Duur is het niet. Voorgerechten kosten ƒ9,75, de zeven hoofdgerechten ƒ25,75 en de desserts doen ƒ9,50. Onder de voorgerechten zien we carpaccio, gefrituurde grotchampignons in een beslag van herfstbok en provencaalse kruiden met een knoflooksaus en gamba's. Bij de hoofdgerechten viermaal vlees: lamsfilet, varkenshaas, een ossenhaasspies en een Hollandse biefstuk met Marsalasaus. Verder botervis, forel en éénmaal vegetarisch.

Echt gelounged wordt er niet in Apeldoorn. De zaak is dan ook een beetje een vreemde eend in het naburige horeca-aanbod: rockcafés, pizza- en shoarmatenten en wat doorsnee kroegen. Het lijkt erop dat de Apeldoorners nog wat moeten wennen aan het gehang op banken. Een vriendinnengroepje van middelbare leeftijd kletst bij en een jong stel is rustig aan het tafelen. Nergens hippe kleding, flessen rosé of martini's.

De kwalititeit past in het ritueel van loungezaken: het kan beter. De grotchampignons zijn smakelijk, maar de uiensoep is erg waterig. De spies van ossenhaaspuntjes levert grote stukken fijn vlees op, maar het vegetarische gerecht is minder. De saus van blauwe kaas wordt direct op de artisjok gedaan terwijl het smakelijker zou zijn deze apart te leveren.

`De buren van Röntgen' is een eetcafé vermomd als loungetent. Prijzen, porties en keuken liggen op eetcafé-niveau, het fraaie interieur is wel loungy. Is Apeldoorn nog niet klaar voor de sushi, wraps en noedelsoepen of vinden ze het wel best zo?

    • Tijn Kramer