Songtalent

Popzangeres en songschrijfster Kirsty MacColl, die maandag overleed nadat ze op vakantie in Mexico bij het zwemmen werd geraakt door een speedboot, was juist bezig aan haar comeback. Eerder dit jaar verscheen de cd Tropical Rainstorm, waarop ze haar liefde voor Cubaanse muziek liet blijken in luchtige latin-popmuziek.

MacColl werd vooral bekend door haar enige Nederlandse hit There's a guy works down the chip shop swears he's Elvis uit 1981, gezongen met de heldere stem en het onderkoelde gevoel voor humor die haar veelal zelfgeschreven liedjes kenmerkten. Haar duet Fairy tale of New York met zanger Shane MacGowan van The Pogues was in 1987 een grote kersthit in Engeland en beleeft elk jaar rond kerstmis een welverdiende revival.

Op 19-jarige leeftijd maakte de in Engeland geboren dochter van de Ierse folkzanger Ewan MacColl in 1979 haar plaatdebuut op het Stiff-label, met de meidenpop-pastiche They don't know about us. Het lied werd een grote Amerikaanse hit in de versie van Tracey Ullman, die een carrière als blijspel-actrice aan het hitsucces vastknoopte. Zelf bleef Kirsty MacColl in de schaduw van de popsterren met wie ze samenwerkte, na haar huwelijk met sterproducer Steve Lillywhite in 1985. Ze zong in het achtergrondkoor op platen van Talking Heads, Simple Minds en Rolling Stones. Lillywhite produceerde haar versie van Billy Braggs A new England en op het aids-benefietalbum Red, Hot & Blue vertolkte ze Miss Otis regrets van Cole Porter, opnieuw met The Pogues.

Op het album Electric landlady sprak ze zich fel uit tegen sociale misstanden en de groeiende kloof tussen arm en rijk. Collega-muzikanten roemden haar songschrijverstalent en zelf bleef ze putten uit het werk van anderen, met mooie covers van Days (The Kinks), Complainte pour Ste. Cathérine (Kate & Anna McGarrigle) en Perfect day (Lou Reed), een duet met Evan Dando van The Lemonheads dat model stond voor de latere hitversie door een sterrenbezetting met onder meer Lou Reed zelf.

Na haar scheiding van Steve Lillywhite in 1997 richtte Kirsty MacColl haar artistieke blik op Cuba, waar ze de inspiratie vond die ze naar eigen zeggen nodig had om aan het `typisch Engelse wanhoopsgevoel' te ontsnappen. ,,Als ik morgen onder een bus kom'', zei ze in een recent interview, ,,dan hoop ik dat niemand in mijn necrologie kan schrijven dat mijn laatste plaat niets voorstelde.''

Onlangs voltooide ze een serie BBC-documentaires over Cubaanse muziek, waarin ze onder meer op bezoek ging bij de muzikanten van de Buena Vista Social Club. Kirsty MacColl was een geoefend scubaduikster. Ze werd voor de kust van het eiland Cozumel aangevaren door de speedboot van een Mexicaanse zakenman, op een plek die alleen voor zwemmers bestemd was. Haar twee zoontjes, met wie ze aan het zwemmen was, bleven ongedeerd.