Uniforme rechtspraak 1

In zijn artikel `Uniforme rechtspraak is geen panacee' (NRC Handelsblad, 9 december) plaatst F. Kuitenbrouwer de nodige vraagtekens bij de afspraken die binnen de rechterlijke macht worden gemaakt over onder meer de straftoemeting in bepaalde zaken. Die staan volgens hem op gespannen voet met het maatwerk dat in elk individueel geval door de rechter(s) dient te worden geleverd.

Daartegenover zou de vraag kunnen staan of het met het oog op de rechtsgelijkheid en uniformiteit niet juist wenselijk is dat deze afspraken tussen rechters gemaakt worden.

En als het gaat over de openbaarheid van deze `beleidsregels' kan ik me enerzijds voorstellen dat deze soms wel openbaar zijn, maar dat dit niet altijd noodzakelijk en gewenst is. Dit zou in rechtseconomisch opzicht alleen maar calculerend gedrag van de wederpartij van de rechter teweeg kunnen brengen.

Waar wel gesproken wordt over beschikkingenfabrieken (bijstand, studiefinanciering) is het niet vreemd dat omwille van de eenduidigheid in rechterlijke uitspraken hieromtrent afspraken tussen rechters worden gemaakt, opdat het uiteenlopen van rechterlijke oordelen over bepaalde (telkens vast terugkerende) feiten en omstandigheden – los van het karakter van elke zaak – zoveel mogelijk voorkomen wordt.