Column

Supporter

Of er nog wel eens gelachen wordt? Door mij wel. Neem nou hockeykeepster Lisanne de Roever van hoofdklasser Pinoké. Zij zit sinds afgelopen woensdag bij de nieuwe selectie van het Nederlands elftal. Lijkt mij een leuk gevoel. Je hoort bij de beste 22 van het land! Volgens mij geeft dat zelfvertrouwen. Hele familie gebeld. Oma trots. Ouwe buren in de nopjes. Vroeger vriendje zacht jaloers. En wat gebeurt? Gisteren kreeg de schat tien doelpunten om haar oren. Laren droogde Pinoké met maar liefst 10-0 af. Het moet die lieve Lisanne nog duizelen. Totaal onthutst lag zij vandaag de hele dag in bed, telefoon eruit, mobieltje op off en hoewel de bel meerdere malen ging: ze deed niet open.

Maar nog veel harder moet ik lachen om die arme Wouter Huibregtsen. IJdeler bestaan ze bijna niet. Na de Van Wissen/Kroonprins-affaire is het met hem nooit meer goed gekomen. Hij was zo graag ere-voorzitter van het NOC*NSF geworden, maar het bestuur wil niet verder gaan dan een erelidmaatschap. Toen hem dat werd aangeboden reageerde de zonnekoning met een eenregelig briefje. Erevoorzitter of anders niets. Niets dus. Maar Wouter vecht vast en zeker door. Tenminste dat hoop ik. Waarom? Omdat dat mijn vooroordeel bevestigt. Welk vooroordeel? Dat een hoop sportbestuurders meer van zichzelf houden dan van de sport en de atleten. Geilheid als drijfveer. Dat maakt ze ook zo sneu en kwetsbaar. Maar Huibregtsen is de absolute kampioen. Daarom werd hij zo witheet toen hij voorbij gestreefd werd door de kroonprins. In principe had hij gelijk. Het is natuurlijk onzin dat een koninklijke nitwit voorrang krijgt, maar het is in dit geval wel goed dat het gebeurd is. Anders had Wouter daar gezeten en die wil de sport helemaal niet dienen. Louter zichzelf. Nu staat hij als een drammend kind langs de kant te drenzen en riep onlangs dat hij wel Chef de Mission wil worden. Afgelopen zaterdag riep hij weer dat zijn vrouw dat niet wil. Dat laatste begrijp ik niet. Als ik mevrouw Huibregtsen was zou ik het heerlijk vinden als hij de hele dag weg is