Kok zegt het niet

Wim Kok schijnt groot nieuws te hebben gemaakt in Buitenhof maar ik heb het er als onparlementaire leek niet echt uit gehaald. Samengevat: hij wil ,,komende periode'' nog ,,een rol blijven vervullen'' in de politiek maar misschien ook niet. Zijn vrouw en partijgenoten zullen dat met hem gaan besluiten en hij zal dat te zijner tijd (los van elkaar schrijven volgens het Groot Dictee van de Nederlandse taal) aan de mensen vertellen. Fractieleider Ad Melkert staat centraal, voorop, als eerste, in het overleg over toekomstige rollen maar misschien ook niet want er zijn jongere getalenteerde partijleden.

Er moeten komende dagen heel wat politieke piskijkers aan te pas komen om mij het nieuws van deze uitspraken uit te leggen. Ze vergelijken het met eerdere uitspraken (Kok heeft nooit eerder gezegd dat hij een besluit gaat nemen over zijn toekomst), speculeren wat, worden verontwaardigd of zijn juist blij en dan hebben we het met deze uitzending weer gehad. Het Journaal wist er gisteren al met zekerheid aan toe te voegen dat Kok zijn besluit voor de zomer al zal nemen omdat de PvdA zich moet voorbereiden op de campagne. Dit wisten ze ook voordat Kok zijn interview had gegeven. Kortom, geen toekomst dient zich aan zonder dat daar een besluit over wordt genomen. Politiek is een vak apart.

Interessant dat alle drie de presentatoren van Buitenhof voor dit gesprek waren opgetrommeld. Dat heb je als zo'n programma door drie verschillende omroepen wordt bestierd, de NPS, VPRO, VARA. Het wordt er met drie interviewers niet beter op.

Interviewen vind ik zelf een van de moeilijkste journalistieke specialisaties, zeker op televisie en al helemaal met Kok. Paul Witteman is verreweg het alertst, Rob Trip is soms slecht verstaanbaar en gebruikt te veel tussenzinnen. Kampioen suggestieve vragen met eigen theorietjes was Peter van Ingen en Kok kon ze geroutineerd negeren. Ironisch zei hij dat hij naar Van Ingens adviezen zou luisteren. Kok mocht kiezen uit drie biografietitels: ,,De liberale socialist'', ,,De eenzame wandelaar'' of ,,Hoe een dubbeltje een euro werd''. Kok, die in een opgeruimde stemming was, dacht even na na en zei glimlachend: ,,Ik vind het alledrie waardeloze titels. Hebt u in al die weken voorbereiding niets beters kunnen bedenken?''. Geschater van het publiek waarop Van Ingen zei: ,,Ik kies voor de eenzame wandelaar.''

Kok: ,,Eenzaam ben ik helemaal niet. Wandelaar wel. Als ik niet het voorrecht had om nu bij u te zitten, was ik aan het wandelen.''

Van Ingen: ,,U moet het weliswaar met anderen bespreken maar u moet uw beslissingen nemen in uw eentje.''

Kok droogjes: ,,Dat kun je ook op de fiets.''

Het nieuwe van zo'n gesprek zit hem in de kleine dingen. Tijdens de Eurotop had Kok in een vergelijking met zijn buitenlandse collega's vastgesteld dat Nederland de langste ministerraadvergaderingen kent, ,,het poldermodel dat tot in de Trêveszaal zijn tentakels uitstrekt''. Hij zag zijn rol in coalitieregeringen niet zozeer als leider maar als verbindend element tussen de ministers. ,,Samenspraak, samenkomen en gezamenlijke besluiten nemen'' zei hij tot de drie samensprekende interviewers.

Ik vermoed dat het Journaal afgelopen weekeinde ook lang heeft vergaderd over een gezamenlijk besluit over de rellen in Den Bosch. Zaterdagavond om tien uur was er nog niemand ter plekke, terwijl RTL allang aanwezig was. Gisteren bij Netwerk kwamen beelden van de lokale televisie met getuigen van de dodelijke politieschoten voor de wildeman die toevallig FC Den Bosch supporter was. Het was laat. Aan de andere kant kan te grote alertheid bij dit soort rellen nog ernstiger uitpakken. In Amerika plegen bij plunderfestijnen en veldslagen direct televisiehelikopters en satellietwagens uit te rukken voor permanente live televisieverslaggeving zodat raddraaiers precies kunnen horen en zien waar ze heen moeten. Dat gebeurt hier gelukkig niet.