Bidden in de kerk, winnen op het ijs

In Utrecht, waar hij in februari 1997 zijn eerste marathonwedstrijd won, werd Jan Maarten Heideman gisteren voor de derde achtereenvolgende keer winnaar van de zesdaagse. ,,De eerste prijs van het seizoen is binnen.''

Zijn voorbereiding op de laatste wedstrijd in de marathonzesdaagse bestond voor Jan Maarten Heideman gisteren uit een bezoek aan de kerk, nadat hij eerst met zijn dochterje Daniëlle van anderhalf een stukje had gefietst. Schaatsen en kerkbezoek op zondag laten zich door de 27-jarige marathonschaatser uitstekend combineren. ,,Ik zat achterin de kerk, op een plek waar ik mijn benen goed kon strekken.''

Dat Heideman een paar uur later de Fransman Cedric Michaud van de eerste plaats in het klassement moest verdringen om alsnog The Greenery Six te winnen, daar dacht hij tijdens de kerkdienst niet aan. ,,Dat kon ik makkelijk van me afzetten. Vroeger was dat anders. Dan hielden wedstrijden zoals de oliebollenmarathon in Deventer me de hele week bezig.'' In de kerk had hij louter aandacht voor de preek. Waarover sprak de dominee? ,,Over Zacharias'', zei Heideman 's middags na de wedstrijd op de Vechtsebanen in Utrecht.

Al klapschaatsend deed hij in de afsluitende zesdaagsewedstrijd van 150 ronden een schietgebedje. Want Heideman was even bang dat hij zijn achterstand op Michaud als drager van het spruitjespak niet meer goed zou kunnen maken. Niet duidelijk was of zijn gebed werd verhoord of dat hij op eigen krachten reed; de race verliep perfect voor de kopman van de Wehkamp-ploeg.

Halverwege de wedstrijd ontsnapten negen schaatsers uit het ruim zeventig man sterke peloton, onder wie de nummers één tot en met vier in het klassement: Michaud, Heideman, Elfstedentochtwinnaar Henk Angenent en krachtpatser Peter de Vries. Al snel zetten ze het peloton op een ronde achterstand. Daar kregen de negen vluchters alle tijd om te herstellen en zich op te maken voor de eindsprint. Als eerste ging Heideman de laatste bocht in en tot aan de finish werd het gat met naaste belager Michaud alleen maar groter.

In het spruitjespak was Heideman dinsdag in Groningen begonnen aan de zesdaagse, als winnaar van de editie van vorig jaar. Michaud won die dag en zou het witte pak met de groene spruiten niet meer afstaan. Totdat Heideman er in Utrecht voor enkele duizenden toeschouwers in gehuldigd werd. ,,Dit is de eerste grote prijs van het seizoen. Die is binnen'', zei de man die op tweede kerstdag zijn Nederlandse marathontitel verdedigt.

Het scheelde maar weinig of Michaud had gisteren het mooiste succes uit zijn schaatscarrière behaald. De roodharige Fransman uit de buurt van Nantes maakte een jaar geleden kennis met het marathonschaatsen, nadat hij vorig jaar tijdens een skeelerwedstrijd een uitnodiging aanvaardde van Erik Hulzebosch om aan de zesdaagse mee te doen. Michaud had niks te verliezen. Zijn carrière in het langebaanschaatsen zat in het slop en als schaatser uit Frankrijk maakte de stayer zich geen illusies over zijn toekomst; temidden van concurrenten als Gianni Romme is hij gedoemd de rol van figurant te vervullen. Aan het begin van dit langebaanseizoen reed hij nog wel mee in wereldbekerwedstrijden, maar na zijn opvallende zesdaagse lijkt hij definitief bekeerd tot het marathonschaatsen.

Zijn eerste zesdaagse, in 1999, was geen succes; in vier wedstrijden viel hij. Nu gaf Michaud de zesdaagse smaak, zoals de Amerikaan KC Boutiette eerder als invité van Hulzebosch het marathonschaatsen bijzondere aantrekkingskracht verschafte. Als buitenlandse huurling, opererend vanuit een vakantiehuisje in Elburg, zal Michaud nog wel een tijdje als ploeggenoot van Hulzebosch actief blijven in het marathonpeloton. ,,Erik is my guard'', zei hij over de man die in de zesdaagse als zijn belangrijkste knecht fungeerde.

Ook Heideman beschouwt de Fransman als een aanwinst voor het peloton. In het kantoor naast de ijsbaan waar de nummers één (Heideman), twee (Michaud) en drie (Peter de Vries) de pers te woord stonden, sprak Heideman met Michaud over diens achtergrond als inline-skater. De Fransman boekte meer succes bij het skeeleren. In die discipline werd hij driemaal nationaal kampioen en Europees juniorenkampioen.

Michaud vertelde hoe hij jaren geleden kennismaakte met Peter Mueller. De Amerikaan was bondscoach in Frankrijk voordat hij in 1996 naar Nederland kwam. ,,Hij leerde me schaatsen'', zei Michaud. Mueller prees het uithoudingsvermogen van de 24-jarige student, een kwaliteit die hem in de marathons goed van pas komt.

De afgelopen week maakte Michaud iets mee wat hem nog nooit was overkomen. Hij verdiende geld met schaatsen. ,,Maar daar doe ik het niet voor. Elke week een marathon, of zoals nu zes in de week, is leuker dan het hele jaar trainen voor een paar wedstrijden op de lange baan.'' Natuurijs, dat lijkt hem ook wel wat. Heeft hij nog nooit op gereden.

In het pershok nam Heideman met een glimlach en een uitnodiging afscheid van Michaud. Of de Fransman een keer langs wil komen. ,,Coffee in Oldebroek! OK?''