Twee uur na de capitulatie in huize Gore

Verliezen is heel erg, vooral als je je hele werkende leven hebt geïnvesteerd om president te worden. Maar het kan ook een flinke opluchting zijn. Van die kant hebben de Gores en de Liebermans de nacht bekeken, nadat de moeilijke concession speech er eenmaal opzat.

Sommigen vroegen zich af waarom Gore die nu links en rechts geprezen toespraak woensdagavond hield in zijn Witte Huis-kantoor, terwijl hij meer dan eens de cameraploegen, die weken hadden gekampeerd voor zijn luisterrijke ambtswoning in het Naval Observatory, had binnengeroepen. Het antwoord was praktisch, niet ceremonieel.

Terwijl Gore de toespraak van zijn leven hield, en zo de winnaar nog één keer versloeg, werden de tafels in zijn huis al opzij geschoven en de versterkers getest. De Democraten waren vastbesloten het geen rouwpartij te laten worden. Integendeel, Tom Petty and the Heartbreakers, Bon Jovi en Stevie Wonder waren naar het Washingtonse Gore-huis op de heuvel gekomen om er een waanzinnig feest van te maken.

Bon Jovi was ook al mee op tournee in Wisconsin geweest, waar hij Gore had geholpen massa's mensen te trekken. Met goed gevolg, de zwaar bevochten swing state viel in Democratische handen. Dat succes kon Joe Lieberman niet boeken. Zijn aanwijzing als kandidaat-vice-president zorgde er wel voor dat Florida geen vanzelfsprekend Republikeins bolwerk kon worden. In de Sunshine state kwam het Democratische duo zover dat zij op 537 stemmen na wonnen. Althans, zo luidt de officiële uitslag. Lieberman, die deze week terug was in de Senaat, vertelde een aantal Congres-journalisten dat hij en Gore er nog steeds van overtuigd zijn dat zij de werkelijke winnaars in Florida zijn, en dat zij het hadden bewezen als de stemmen geteld hadden mogen worden. Een vonnis van het Supreme Court maakte dinsdagavond een eind aan die hoop. Lieberman was vol lof voor Gore, die de moed heeft gehad in hem voor het eerst een jood kandidaat te stellen voor de een na hoogste functie in het land. ,,Het vereiste vertrouwen in het Amerikaanse volk. Nu het voorbij is kunnen we vaststellen dat dit vertrouwen gerechtvaardigd was, gezien de afwezigheid van onverdraagzaamheid.'' Ook Lieberman was teleurgesteld, ,,maar ik voel me niet als een verliezer''. Zijn moeders troost was nog directer: ,,Sweetheart, je hebt een verkiezing verloren, niet je leven.'' Zo dacht Al Gore's vrouw Tipper er ook over. Na al die maanden sjouwen, lachen en weinig slapen, drumde zij tot in de vroege uurtjes alles eruit.

    • Marc Chavannes