't Onstein oppermachtig

Eindelijk de langverwachte confrontatie tussen de twee grootmachten 't Onstein en Modalfa. Beide teams hadden zich geplaatst voor de finale van de Transfer Solutions Meesterklasse viertallen. Zij zijn de enige twee semi-professionele formaties die ons land rijk is. Bridgeminnend Nederland ging er in de Amsterdamse RAI afgelopen weekend eens goed voor zitten. Aanvankelijk leek de wedstrijd over 88 handen inderdaad te brengen waar iedereen op had gehoopt. Modalfa begon aan het karwei met een achterstand van dertig imps, te danken aan de eindstand van de reguliere competitie, maar kroop naderbij. Op zaterdag hadden de voormalige wereldkampioenen 't Onstein nog in het vizier, een dag later begon zich het gebrek aan wedstrijdritme te wreken.

Gaandeweg de wedstrijd bleek dat het gouden Chili-team (Leufkens-Westra, De Boer-Muller en Jansen-Westerhof) toch veel van zijn glans had verloren. Enri Leufkens, ooit de Johan Cruyff van het Nederlandse bridge en nu in de nadagen van zijn bridgecarrière, ging onnodig down in een kwetsbare manche. Bauke Muller en Wubbo de Boer, in goede doen een van de sterkste paren ter wereld, begingen een ongebruikelijk aantal fouten. Hun tegenstanders, Anton Maas-Vincent Ramondt en Jan Jansma-Louk Verhees, slaagden er in het maken van fouten tot een minimum te beperken zonder hun scorend vermogen geweld aan te doen. 't Onstein won de titel overtuigend met 175-100. In deze eindstand zit genoemde 30 imps carry-over verwerkt, maar ook 15 imps straf voor Modalfa wegens langzaam spel. Twee dure spellen uit de laatste zitting.

In de gesloten kamer speelde Piet Jansen voor Modalfa 4♡ vanuit noord. Hij kreeg de start van klaveren onder de heer. Jansen sloeg twee hoge troeven, speelde ♠A, ♠H, schoppen getroefd, maar raakte de controle kwijt en ging eentje down. Na ruitenstart (niet makkelijk te vinden voor oost) zal het contract altijd wel down gaan.

Open zat Louk Verhees als noord voor 't Onstein eveneens in 4♡. West, Wubbo de Boer had deze manche, die na een inviterend biedverloop was bereikt, trouwens gedoubleerd.

Oost startte met troef voor negen en aas. Verhees incasseerde ook troefheer en speelde schoppen naar de tien. Deze aanpak was de winnende. Het ging nu ♠A en ♣B voor de heer van oost. Verhees troefde het ruitenvervolg en speelde ♠H. West troefde en speelde troef door voor de vrouw.

De leider stak met klaveren over, troefde een schoppen op tafel en had nog een entree in klaveren om te genieten van laatste schoppen: elf slagen, plus 690 en 13 imps voor 't Onstein. Zou west een rondje hebben gewacht met het aftroeven van de schoppen, dan zou de leider tien slagen hebben gemaakt.

Het doublet, ingegeven door de grote achterstand van Modalfa, werkte als een boemerang.

De leider had nu de aanwijzing dat gezien de hartenlengte in west, oost schoppenlengte moest hebben en daarom vermoedelijk ♠V.

Zes harten is een uitstekende propositie. Met de troeven 2-1 kijk je eerst of ♠A goed zit (hier het geval). Dan immers kan op ♠H een klaverenverliezer weg en ben je niet afhankelijk van het vinden van ♣V. Alles bij elkaar is de maakkans van het slem een dikke 60 procent.

In de open kamer verkocht Wubbo de Boer zijn westhand met een 2♣ opening, een vergaarbak voor allerlei sterke handen.

Ondanks de vijf controles bij oost kwam het paar opmerkelijk genoeg niet verder dan 4♡.

Op de andere tafel maakten Maas-Ramondt dankbaar gebruik van de Zuid-Afrikaanse Texas opening. Vincent Ramondt opende als west met 4♣ dat een goede achtkaart harten aangeeft met een aas of heer in een bijkleur. Anton Maas vroeg naar azen, hoorde er twee (troefheer telt mee als aas) en besloot vervolgens het bieden met 6♡. Veertien imps naar 't Onstein.