Eitje

,,Amsterdam, die grote stad, met hoeveel letters schrijf je dat?'' Mijn zoontje kijkt me gespannen aan. ,,Tja'', zeg ik, ,,even denken.''

Wat doe je als kinderen je een raadsel voorleggen dat je al honderd jaar kent? Of een mop uit de oude doos?

,,A-m-s-t-e-r-d-a-m'', zeg ik langzaam, ,,even tellen hoor.'' Na deze triomf volgen er meer. ,,Ork, ork, ork, soep eet je met een...?'' ,,Hoe lang is een Chinees?'' ,,Jantjes vader heeft drie kinderen, Kwik, Kwek en...'' Ha, die was ik helemaal vergeten.

Pas als ze echt superflauw zijn, roep ik: ,,Ja hállo, die ken ik al.''

De andere onderga ik, want hier wordt een niet onbelangrijk deel van het Nederlandse cultuurgoed levend gehouden, en dat wil ik niet belemmeren. Sommige zijn bovendien echt leuk. Zoals die met het fopei. ,,Hier'', zegt onze jongste bijna wekelijks, ,,wil jíj nog een eitje?'' Daar kun je mij 's nachts voor wakkermaken.

    • Ewoud Sanders