Niemand belt generaal Risseeuw

Ex-topman Ton Risseeuw van Getronics is bedroefd over de lage beurskoers van zijn creatie. Hij geeft zijn opvolger goede raad.

De werknemers zijn hem nog niet vergeten. Zijn opvolger wel, zo lijkt het.

Ton Risseeuw stond zestien jaar lang aan het hoofd van automatiseringsbedrijf Getronics en creëerde een van de meest betrouwbare beursfondsen van Nederland. Sinds zijn vertrek vorig jaar mei heeft Getronics aan geloofwaardigheid ingeboet. In augustus kwam het met een winstwaarschuwing, een tweede volgde vorige maand. Op de beurs kelderde Getronics toen met 42 procent.

Risseeuw en zijn – door hemzelf gekozen – opvolger Cees van Luijk praten niet met elkaar. En ,,dat is jammer'', aldus Risseeuw gisteren na afloop van een publiek debat over macht en dilemma in de Rode Hoed in Amsterdam waarvoor hij was uitgenodigd. ,,Ikzelf had altijd een of twee raadgevers die meer wisten dan ik en niet op de loonlijst stonden.'' Risseeuw is nog nooit gebeld door Van Luijk. Van zijn gezicht valt af te lezen wat hij daarvan vindt.

De `generaal', de bijnaam die hij kreeg van zijn personeel, wordt naar eigen zeggen nog wel geregeld gebeld door getrouwen bij Getronics die zijn mening op prijs stellen. Maar hij wil zich niet mengen in de zaken van het bedrijf. Risseeuw heeft zijn handen vol aan commissariaten bij onder andere bierbrouwer Heineken en supermarktconcern Laurus. ,,Hij is niet het type dat achter een grasmachine gaat staan'', zegt zijn vrouw die is meegekomen naar het debat.

De beurskoers van Getronics, rond de 7 euro per aandeel, maakt Risseeuw ,,bedroefd'' en ,,triest''. Hij is emotioneel en financieel nog erg betrokken bij zijn ,,kind''. Risseeuw heeft een belang van minder dan 5 procent in Getronics. ,,Twee dagen geleden heb ik nog aandelen bijgekocht.'' Omdat hij in het bedrijf gelooft, maar natuurlijk ook omdat de aandelen op dit moment goedkoop zijn.

,,Ik weet wel wat ze fout doen, hoor'', zegt Risseeuw, licht tegen een barkruk aan leunend met een glas rode wijn in de hand. Het huidige contact met de buitenwereld verloopt moeizaam. Risseeuw deed indertijd de public relations voor een groot deel zelf. Hij vond dat hij het gezicht van Getronics moest zijn. ,,Nu zit er een moderne manager'', zegt Risseeuw. ,,Die pakken dat anders aan.'' De ex-topman heeft daar op zich wel begrip voor. Hijzelf leidde Getronics decentraal, maar na de overname van de Amerikaanse automatiseerder Wang – zijn laatste verdienste als topman – was er behoefte aan een manager die de delen van het bedrijf tot een geheel kon maken. Hij zag zich dat zelf – een ,,flamboyante entrepreneur'' – niet doen.

Tijdens het debat vertelt Risseeuw hoe het bedrijf hem ontgroeide. ,,Er komt een moment dat je tijdens bijeenkomsten niet meer weet wie je klanten zijn en wie je werknemers.'' Onder Risseeuw groeide het aantal werknemers van 250 naar 12.000. Nee, Wang heeft Getronics geen waterhoofd bezorgd. De technici die Wang meebracht kon Getronics goed gebruiken. Ze zijn, anders dan it-consultants, heel moeilijk te krijgen.

Risseeuw geeft zijn opvolger ongevraagd een goede raad: buit de prestaties van Getronics beter uit. Dat is bijvoorbeeld niet gebeurd met de integratie van Wang. Die verliep succesvol, maar kreeg heel weinig ruchtbaarheid. Volgens Risseeuw kan dat een prachtig signaal naar beleggers zijn. ,,Ach, Van Luijk zit in een leerproces.''