Nice stelt Duitsers teleur

Teleurstelling en bitterheid. Dat typeerde de stemming in politiek Berlijn. ,,We zullen tot in de eeuwigheid voor het verleden moeten boeten en voor de Fransen het hoofd moeten buigen'', viel in regeringskringen in de Duitse hoofdstad te beluisteren na afloop van de EU-conferentie.

In de internationale pers mag bondskanselier Gerhard Schröder worden geprezen om zijn wijze optreden in Nice, in Duitsland zelf ziet men dat anders: de Duits-Franse relatie liep duidelijk averij op en Frankrijk heeft zich met succes verzet tegen de Duitse wens meer macht te krijgen in de Raad van Ministers. Uiteindelijk haalde Schröder bakzeil, om ,,in het gemeenschappelijke belang vooruit te komen'', bekende hij na afloop.

De prestigestrijd om meer stemmen heeft de toch al verzwakte as Parijs-Berlijn ,,bijna volledig verlamd'', constateerde de Frankfurter Allgemeine Zeitung in haar commentaar. Als daaraan niets veranderd, zal ook het post-Nice-proces volgens de krant niet op gang komen. Ook Schröder gaf toe: ,,We hebben voor elkaar gekregen wat maakbaar was.'' Dat was volgens de Duitsers weinig.

Schröder wond er geen doekjes om dat de regering meer had gewenst wat betreft de verruiming van meerderheidsbesluiten en de beperking van de omvang van de commissie. De barrière wordt, tegen de Duitse wens in, zelfs verhoogd, zodat besluitvorming in de Raad van Ministers moeilijker in plaats van gemakkelijker wordt. Toen in Nice bleek dat de andere grote landen wat eenstemmigheid betreft niet wilden wijken, trokken de Duitsers hun bereidheid in om hun vetoclaim bij het asiel- en immigratiebeleid te laten vallen.

Schröder noemde het resultaat desondanks ,,acceptabel''. Beslissend is dat de EU vanaf 2004 nieuwe leden kan opnemen. De oppositionele CDU vindt het compromis ,,ontoereikend''.

De deelstaten zijn tevreden omdat Schröder voor elkaar kreeg dat in 2004 een nieuwe regeringsconferentie wordt gehouden over de taakverdeling tussen `Brussel', de lidstaten en de regio's (in Duitsland de Länder). Een succes dat aan de CSU is te danken, zei de Beierse premier Stoiber (CSU) tevreden. Bovendien is Duitsland in de nieuwe stemstructuur niet uitsluitend meer aangewezen op coalities met Frankrijk. Met twee andere partners, Italië en Engeland bijvoorbeeld, kan het in theorie Parijs blokkeren.