De lust van Nederland is de last van België

De Nederlandse overheid lijkt de laatste tijd vooral van België een goed nabuurschap te verwachten. Zonder schroom worden voor Nederlandse problemen oplossingen aangedragen die België met een aantal maatschappelijke ongewenste effecten opzadelt. Nederlanders die in België goedkoper woningen kunnen kopen maar in Nederland blijven leven en werken, verhuizen naar België. In 5 jaar tijd zijn de woningprijzen daar gestegen met 63 procent en de prijzen van bouwgronden met 94 procent. Volgens notarissen zijn meer dan twee 2 van de 3 kopers Nederlanders.

Om de krapte op de woningmarkt op te lossen, heeft de Nederlandse overheid klaarblijkelijk resoluut gekozen voor het stimuleren van de emigratie van Nederlanders naar België, maar zich er van verzekerd dat deze emigranten in Nederland belastingen blijven betalen. In demagogisch taalgebruik vertaald: de lasten voor België, de lusten voor Nederland. In België wonende Nederlanders hebben vanaf 1 januari 2001 de mogelijkheid de hypotheekrente voor hun in België gelegen woning (integraal) van hun (In Nederland) belastbaar inkomen af te trekken. Deze fiscale subsidiëring zal de onroerend-goedprijzen in de grensstreek nog verder doen stijgen, waardoor de Belgische `autochtonen' met een gemiddeld inkomen nog nauwelijks de kans hebben om in de eigen gemeente bouwgrond te kopen of een grotere woning aan te schaffen.

Daar komt nog bij dat, mits de meeste in België wonende Nederlanders enkel in Nederland belasting betalen, zij op geen enkele wijze (met uitzondering van de onroerende voorheffing) bijdragen in de publieke voorzieningen waarvan zij evenzeer als een Belgische belastingplichtige gebruikmaken.

Een tweede voorbeeld van slecht nabuurschap door Nederland betreft de krapte op de arbeidsmarkt, waar zowel België als Nederland mee kampen. Ook hier zoekt de Nederlandse overheid de oplossing in België. Het nieuwe dubbelbelastingverdrag tussen België en Nederland, dat voorligt voor ratificatie, betekent voor de grensarbeiders dat zij belastingplichtig worden in hun werkland.

Concreet betekent dat het in de toekomst voor de Nederlandse grensarbeiders, die momenteel op fiscaal vlak en wat sociale premies betreft onder een gunstiger regime vallen dan de Vlamingen, minder aantrekkelijk wordt in België te komen werken. Wel is er een grensarbeiderstroom richting Nederland.

Tweemaal kassa dus voor Nederland: de krapte op de Nederlandse arbeidsmarkt wordt dankzij Belgische werknemers opgelost, die daarenboven in Nederland belastingen zullen betalen.

In plaats van pogingen te ondernemen om de fiscale en sociale verschillen weg te werken, blijkt Nederland te opteren voor een actief uitspelen en zelfs versterken van deze verschillen louter om interne problemen, zoals de krapte op de arbeid- en woningmarkt op te lossen. Dat België hiervoor de rekening krijgt gepresenteerd, lijkt enkel een (vervelend?) detail te zijn.

Nederland zou moeten beseffen dat goed nabuurschap van twee kanten moet komen: gemeenschappelijke problemen lost men in gezamenlijk overleg op.

Peter Vanvelthoven is lid van de Belgische federale kamer van volksvergenwoordigers en lid van de Socialistische Partij.