TONY OVERWATER

O.P. staat voor Oscar Pettiford, de Amerikaanse bassist die in de jaren veertig en vijftig de emancipatie van de bas als solo-instrument inluidde. Dat Pettiford nauwelijks bekendheid geniet is grotendeels te wijten aan zijn vroege dood in 1960 - hij was pas 37 jaar oud en had slechts enkele albums op zijn naam. Direct daarna werden zijn melodische vernieuwingen op de bas overschaduwd door het werk van onder meer Charles Mingus en Ron Carter.

Bassist Tony Overwater haalt met zijn nieuwste cd O.P. de vergeten meester weer voor het voetlicht. Onder de Pettiford-composities op de cd bevinden zich moderne klassiekers als `Laverne Walk' en `Bohemia after Dark', maar ook relatief onbekende nummers als `Mr.Man' en een door Overwater getranscribeerde solo van `Oscar's Blues'. De muziek ligt op het kruispunt tussen bebop en blues en beweegt zich tussen lichte, maar nooit lichtzinnige, vrolijkheid en een verstilling die je eerder verwacht bij kamermuziek. Overwaters basspel benadert Pettifords zakelijke, heldere geluid dicht maar heeft genoeg eigen kleur om voortdurende vergelijking te voorkomen. Begeleiders Maarten Ornstein op riet en drummer Wim Kegel houden het geluid mooi open waardoor de mild melancholische sfeer in riante porties tussen de noten doorsijpelt. Ack van Rooijen voegt op drie nummers nog een perfecte partij bugel toe en cello-virtuoos Ernst Reijseger geeft een demonstratie van de pizzicato-techniek die Pettiford als geen andere jazz-muzikant beheerste. De bas-pionier had zich geen mooier eerbetoon kunnen wensen.

Tony Overwater: O.P. (Turtle Records, TR0008) Distr. Clavicenter/Challenge.