Russisch volkslied

Tien jaar heeft de Russische Federatie het moeten doen met een geamputeerd volkslied. Er was wel muziek, maar geen tekst. Tijdens de Olympiade in Sydney werd dat te dol. Al die gouden medaillewinnaars die niet eens konden veinzen dat ze meezongen, het was beschamend. Gisteren heeft het parlement daarom de hymne van de Sovjet-Unie uit 1944 gerehabiliteerd. De Rus kan weer neuriën op de onweerstaanbaar patriottische muziek. Maar wat komt er dan over hun lippen? De tekst is namelijk uit de gratie gebleven. De grappen daarover zijn niet van de lucht.

Ten onrechte. De tekst laat zich eenvoudig herschrijven. Het eerste couplet klonk zo. `Onverbreekbare unie van vrije republieken / Het grootse Russische voor altijd verenigd / Leve de scheppende wil der volkeren / Vereende en machtige Sovjet-Unie'. Door een enkel woord te verschuiven en van de Sovjet-Unie een `Federatie' te maken, blijft het rijm intact. Het tweede couplet laat zich ook aanpassen. De `grote Lenin' die ons `verlichtte', wordt God. Wat volgt, laten we ongemoeid. De `juiste lijn' van Stalin die ons na Lenin liet `oprijzen' was in 1977 al uit het origineel geschrapt.

Het refrein is ingewikkelder. `De partij van Lenin is de volkse kracht / Leidt ons naar de triomf van het communisme'. Maar ook dit is niet onoverkomelijk. Er zijn twee varianten mogelijk: een politieke en een idealistische. De laatste kan aldus luiden: `Het democratische volk is de volkse macht / En leidt ons naar de triomf der voorspoed'. De politieke is realistischer: vervang `Lenin' door `leider'. Dat spoort mooi met de Russische paradox: het verlangen naar macht én naar vrijheid. Een paar kunstgrepen en Poetins `dictatuur der wet' heeft een eigen lied.