Pedofiel Jan Hanlo uit stratenregister

De gemeente Valkenburg besloot de Jan Hanlo Hof een andere naam te geven, na protesten van de bewoners. De originele dichter Hanlo was pedofiel.

Jan Hanlo (1912-1969) woonde de laatste elf jaar van zijn leven in Valkenburg. De dichter van Tsjielp Tsjielp, Oote oote oote Boe en Zo meen ik dat ook jij bent was niet geliefd in het Limburgse dorp: de mensen vonden de kunstenaar met zijn lange leren jas en zijn motor maar een vreemde snuiter die – en dat was nog erger – op jongetjes viel.

Maar de Einzelgänger Hanlo had óók supporters. Jan Schurgers, bijvoorbeeld. De onderwijzer was zeer onder de indruk van zijn werk en vond dat Valkenburg Hanlo na diens dood moest eren. Drie, vier keer stelde Schurgers tevergeefs voor een straat naar zijn idool te vernoemen, twee jaar geleden kreeg hij zijn zin. Op het braak liggende terrein aan de rand van het dorp, bij het statige studiecentrum De Geerlingshof, zou een villawijkje verschijnen: de Jan Hanlo Hof.

,,Een mooiere plek was ondenkbaar, want Hanlo woonde in het inmiddels afgebroken poorthuisje van de Geerlingshof'', zegt Schurgers. Zijn vreugde was van korte duur: nu de nieuwe bewoners zich opmaken hun woningen te betrekken, storen ze zich aan de gekozen naam.

Burgemeester C. Nuytens van Valkenburg: ,,B en W ontving van vier van hen een brief met de vraag: `Weet u wel wat voor bedenkelijk type die Hanlo was?' De stratencommissie boog zich opnieuw over de kwestie. Uiteindelijk heeft de gemeente afgezien van de naam Jan Hanlo Hof. Het hofje heet nu het Stiena Ruyperspark, naar de eerste vrouwelijke wethouder van Nederland.''

,,Stiena Ruyperspark – het is lastig uit te spreken'', zegt wandelaar J. Smeets. ,,Maar Jan Hanlo Hof kón natuurlijk niet. Straks kiezen ze nog voor een Dutrouxstraat.'' Zijn vrouw: ,,Ho, ho. Je mag die twee niet met elkaar vergelijken.''

Hans Renders, schrijver van een biografie (1998) over Hanlo, zegt dat Hanlo ,,een dichter, dronkelap en pedofiel'' was, ,,maar géén pedoseksueel''. ,,Hij kleedde zich uit, deed kinderen voorstellen, maar als ze niet wilden dan deed-ie niks.'' Toch is Hanlo een keer veroordeeld, weet ook Renders. ,,Met een cola en een koek lokte hij een jongetje mee naar een strandstoel in Zandvoort. Hij streelde hem over de borst en prevelde het woord `schat'. Daarvoor moest hij een paar weken de bak in.''

In 1969 nam hij een twaalfjarige jongen mee uit Marokko, met toestemming van diens straatarme ouders, vertelt Renders. ,,Het ventje, dat hem papa noemde, had geen visum en werd op het vliegtuig gezet'', aldus Renders, die het ,,idioot'' vindt dat er geen Jan Hanlo Hof komt. ,,Het is een heksenjacht. Ik proefde de weerstand al bij het onderzoek voor mijn boek in Limburg. Zei ik iets van `Hanlo hield van jongetjes', dan was het prima. Liet ik het woord pedofiel vallen, dan verbonden de mensen dat met criminaliteit en wezen ze me de deur.''