DANILO PEREZ

Vorig jaar benoemde de president van Panama Danílo Pérez tot cultureel ambassadeur.

De pianist, die zijn carrière begon bij Dizzy Gillespie en Paquito D'Rivera en lange tijd bekend stond als Thelonious Monk-adept, was toen net begonnen met een zoektocht naar zijn culturele wortels. Op zijn vorige album, Central Avenue, vermengde hij al hoekige jazz-melodieën met folkloristische ritmes uit Cuba, Argentinië en Panama. Zijn nieuwste cd Motherland is een logische voortzetting van deze koers. De eerste helft van de cd staat ingeklemd tussen de twee delen van `Suite for the Americas', een lappendeken van ritmes met een Caraïbisch, Moors of Afrikaans tintje. In de tussenliggende nummers speelt Pérez met muziekvormen als de Punto, de Atravesado en de Tonada. Alleen `Prayer' vormt een stilistische breuk. De laatste vijf composities zijn weer van hoog niveau en geven Perez meer ruimte om zijn solistische kwaliteiten te etaleren.

Danílo Pérez: Motherland (Verve, 543 904–2) Distr. Universal.