Mijn tv-rubriek

Ik dacht dat de ,,me-decade'', het ik-tijdperk, allang voorbij was. Toch gaat Veronica zich omdopen tot ME. De leiding van de Holland Media Groep (HMG) denkt dat de mensen dat als ,,mij'' zullen opvatten maar ik associeer de twee letters met de containers vol gehelmde agenten die in de jaren tachtig de kraakpanden leeg maakten. En als dure promotiecampagnes dat uit mijn hoofd hebben geblazen denk ik aan ,,mijn web'', en ,,mijn computer'', de pogingen om van een wereldwijd massaproduct iets intiems te maken.

De Holland Media Groep gaat de eenzame ,,ik'' thuis via internet, radio en televisie bestoken. Via ,,mijn computer'' kan die ,,ik'' een relatie beginnen met een andere kijker via De Relatieman, stemmen over Big Brother met honderdduizenden andere ikjes. ,,Gevoel delen'', maar dan multimediaal. Geen omroep die dagelijks blindelings een onbekende toespreekt, maar een omvoel die via internet-sensoren ,,mijn surfgedrag'' bijhoudt. ,,Mij'' staat niet meer voor de spontane zelfontdekking van de jaren zeventig maar is verzonnen door de mobiele gedachten-eenheden van de marketing die mij en mijn behoeften van top tot teen doorgronden met focusgroepen, vragenlijsten en databanken. Via internet sturen ze kleverige cookies die in ,,mijn computer'' het juiste afstemwerk verrichten naar ,,mijn site'', hun bedrijf.

Net als Ikea kan de Mobiele Eenheid van Holland Media Groep mij tutoyeren omdat ze me al jaren kent terwijl ik niet weet wie ze zijn. ,,Me'' is dus totalitair, precies het omgekeerde van wat het poogt te suggereren. Een regiekamer van de bewustzijnsindustrie. Ik zit als kijker in een Big Brother-loods waar zij hun prikkels op loslaten.

De toon is positiever, profetischer geworden. ,,HMG heeft besloten om vanuit deze ondernemende en positieve mentaliteit een mediaplatform aan te bieden aan jong volwassenen om dromen, ambities, informaties en entertainment te delen'', zegt het KRO-achtige persbericht. Een politieke partij zonder ideologie. Porno is stilletjesaan van de commerciële zenders aan het verdwijnen. Slecht voor het imago. In plaats daarvan komen op dat uur van de nacht de herhalingen van Mijn Bus en Mijn Big Brother met hun internet-adressen en 0900-nummers.

De omdoop tot ,,ME'' moet een triomf zijn voor de vereniging Veronica die zich uit het Nederlands-Luxemburgse RTL-concern terugtrekt en de oude naam mag meenemen. Ze onderhandelen al met de SBS om naast breedband ook traditionele televisie te gaan doen. De naam Veronica is de grootste schat van deze vereniging omdat er een geschiedenis aan is verbonden van verzet tegen collectivisering.

Het zendschip Veronica, midden op de Noorzee, bracht het eerste Nederlandse geluid van buiten het omroepstaatsmonopolie. Het ontluikende ,,ik-tijdperk'', niet voor één katholieke, christelijke of socialistische massa. Maar voor elke consument wat wils. Multimediaal komt de collectivisering op subtiele wijze weer terug: met alle persoonlijke bijzonderheden gezellig allemaal gedownload in ,,mijn databank''. De schijn-individualisering maakt ons tot echte eenlingen, afhankelijk van hulplijnen. We hebben niemand iets te verwijten behalve onszelf.

De Toekomst van Karel behandelde gisteren het flexibele werk van de toekomst, ,,mijn werk''. Gezellige, zachte kantoren zonder eigen plekken. ,,Mijn computer'' is het enige persoonlijke. Iedereen komt op zijn eigen tijd, zodat het werk kan worden afgestemd op de verplichtingen thuis. De scheiding tussen werk en vrije tijd verdwijnt, zeiden de deskundigen. Zoveel flexibilisering lijkt me utopisch. Samenwerken is niet uit de tijd. Het is nu al lastig als je tijdens werkuren mensen niet kunt bereiken omdat ze net hun vrije dagje, middagje, ATV'tje hebben. Maar mensen zullen afgerekend worden op het resultaat, voorspelden de deskundigen, ze mogen altijd en overal werken. ,,Mijn verantwoordelijkheid'' en als het niet lukt, is het ,,mijn schuld''. Hier lezer, voor jou ,,mijn tv-rubriek''.

    • Maarten Huygen