Gebedsmat

Het is vrijdagmiddag, even voor vijf uur. Op het stenen pad dat door de binnentuin van ons flatgebouw loopt, verschijnt de oranje bromfiets van onze krantenbezorger. Hij stopt en zet zijn voertuig op de standaard. Vervolgens pakt hij twee opgevouwen kranten en legt ze met een tussenruimte van ongeveer veertig centimeter op de grond. Hij knielt op de eerste krant, slaat kort zijn ogen ten hemel en buigt voorover, precies met zijn voorhoofd op de andere krant. Het tafereel herhaalt zich enkele malen. Dan komt hij overeind, raapt de beide kranten op, stopt ze keurig in zijn tas en rijdt weg. Enkele minuten later haal ik mijn krant uit de brievenbus, goedgekeurd door Allah.