Leer uw mietjes kennen

Gemaksvoedsel is in. Gesneden, geklopt of geprepareerd, als de bereiding maar geen tijd kost. Noedelsoepjes passen ook in deze trend. Agenda deed een test.

Het meest populaire voedsel in Zuidoost-Azië is noedelsoep. Mannen en vrouwen bereiden in de stad en op het land langs de kant van de weg de heerlijkste brouwsels. Kost niks, smaakt heerlijk. Alleen voor een tom yang kung of een dampende kom pho bo zou je al een retourtje willen nemen.

Bij de grootstedelijke Toko zijn kant en klare soepen te koop afkomstig uit het Verre Oosten en ook op de schappen van Neêrlands grootste grootgrutter vinden we oriëntaalse mie-soepjes volgens het recept: water erbij en snoepen maar. Of niet snoepen, een proeftest.

Sissend verdwijnen inktvis, bladgroen en kruiden in de wok, stoom omhult de kok wanneer hij water in de wok giet, dan de mie erbij doet en vervolgens ketjap en vissaus toevoegt. Zo gaat dat in Singapore, waar de cuisines van China, Maleisië en India bij elkaar komen. In kraakheldere restaurants valt van deze keukens te genieten. Vlak voor het opdienen strooit de kok nog terloops een handvol verse kruiden over de soep.

Tat Hui Foods uit Singapore biedt ons Mi Chay Dong Cô. Op de verpakking is een paddestoel afgebeeld en daaronder staat mushroom flavour. Bij de droge mie is een zakje poeder geleverd. De gebruiksaanwijzing is gesteld in het Engels, Frans, Duits, Arabisch en Chinees. Bovendien is deze soep kosjer voor moslims, gezien de toevoeging halal. Goed teken is dat na enige happen deze soep voor de neus wordt weggekaapt door het mede-panellid. Slecht nieuws voor Tat Hui Foods is het unanieme oordeel een paar happen later: slappe bouillon en steeds duidelijker nasmaak van karton.

Vietnam ís pho bo. Niets lekkerder dan in de ochtendschemering aan de kant van de weg van deze soep te snoepen. Wel even vragen of er hond in zit, want die geldt als delicatesse. We zijn iets uit de richting wanneer we de `oriental style instant noodle `Phnom Penh'' bereiden. Dit is een soepje met drie bijgevoegde zakjes: bouillonpoeder, droge groenten en tahoe en olie met gebakken uien en knoflook. Gebruiksaanwijzing in Engels en Vietnamees. Lange glasachtige mie met een lekkere beet, heerlijke geur ook. De kipsmaak, er staan garnalen op het pakje afgebeeld, is echter weinig uitgesproken en het geheel valt tegen. Smaakt naar karton en ruikt muf.

Alles valt tegen wat we uit Indonesië in pakjes, uitproberen, dus daarover kunnen we kort zijn. Om in de buurt te blijven, nemen we Vita, met kerriesmaak, uit Maleisië. Ui, lombok, steranijs en knoflook staan afgebeeld op het zakje. In één bijgeleverd kruidenzakje zit een roodachtig poeder. De witbleke krulmie moet twee minuten worden gekookt. De mie valt in de mond uiteen, hetgeen een onprettige sensatie is. Nasmaak is pittig, de geur anijs, maar er is niets waarvan je zegt: lekker.

We steken over naar Hongkong voor de soupe instantanée au kua teaw et saveur de boeuf Pho Tai. Drie minuten moet de glasmie afgedekt staan, dan gaat het poeder en de zwarte boemboe erbij. Op de verpakking staan doorgesneden tomaatjes, groene blaadjes van een onbekend kruid, een ingesneden, verse paddestoel en bruine, ondetermineerbare vormen, gehaktballetjes? De geur van zweetsokken vult de proefruimte. De smaak van deze soep is zwaar en chemisch. Exit kua teaw.

Hongkong en Singapore zijn satellietsteden van China, daar vandaan moet het echte werk komen. Open dus de Cup Noodles Seafood van Nissin. Dit is de ultieme eenvoud, dekseltje van de polystyreen beker terugvouwen, zakje olie en kruiden eruit halen, openen en over de opgepakte mie laten glijden en vervolgens heet water erbij. Dan vloeken, want het bijgeleverde plastic vorkje ligt er nog in. Het vorkje ziet eruit als een lichtgevend miniskeletje en kan makkelijk voor een Oosters ingrediënt doorgaan. De mie wordt weliswaar snel te zacht, de smaak is overduidelijk vis. De inktvisschijfjes hebben een lekkere beet en het geheel behoort tot het beste dat we hebben geproefd. Toch blijft juichen achterwege; een plusje, geen lauwerkrans.

Japan heeft eveneens een soepnaam hoog te houden. Nissin maakt Demae Ramen. We maken de noedels met kipsmaak en sesamolie open. Na drie minuten koken, even wachten en proeven is het oordeel: slappe mie, smakeloze hap en overheersende chemogeur. We proberen nogmaals Japanse noedels, maar dan gemaakt in Korea. Six Fortune Udon Noodle beef flavor wordt echter na een zuinige hap zonder verdere plichtplegingen aan gemeentereiniging en riool toevertrouwd. Dat is ook het lot van het enige soepje waarop geen enkele verwijzing in het Latijnse schrift staat. Na lang zoeken vonden we de aanduiding: 08052000. Misschien was dat de uiterste verkoopdatum. Dat zou dan de zure en niet lekkere smaak kunnen verklaren.

Voor het laatst van de proefsessie – we moeten na alle hapjes tenslotte toch eten – bewaren we een Mama-soepje. De enige pakjessoep waarvan we weten dat hij lekker is. Tom yum roept herinneringen op aan schamele optrekjes langs brede rivieren waaruit vissers in de felle zon oneindige hoeveelheden garnalen opscheppen. Mama uit Thailand kennen we. Mama vergezelt ons al jaren op kampeervakanties en ook voor de lekkere trek is Mama een redelijk en pittig alternatief. Heerlijk met verse koriander of een gekookt eitje, maar ook zo uit het pak. Voorzichtig met het rode poeder, dat maakt de soep baldadig heet. Net zo heet als de miesoep in Thailand zelf.