Vaticaan 2

Het artikel van dr. Wagemaker is een verbluffend staaltje van het dédain, maar vooral van het in een vroom jasje gestoken venijn waarmee sommige gelovigen zich uitlaten over andersdenkenden.

De boosaardigheden van Wagemaker berusten hoofdzakelijk op verdraaiingen. Ik noem de meest opvallende. Dat elk verband met het feitelijke onderwerp ontbreekt, ligt niet aan mij.

1. Omdat de areligieuze levensbeschouwingen in godsdienst een ideologische vijand zien, is de katholieke kerk een natuurlijk mikpunt van hun vijandigheid, meent dr. Wagemaker. De geschiedenis leert evenwel dat dit in zijn algemeenheid een omkering van de feiten is: al of niet gewelddadige vijandigheid jegens zowel godsdienstige als niet-godsdienstige andersdenkenden ging (en gaat!) vrijwel altijd uit van religies.

2. ,,Keuzevrijheid is essentieel'', zegt dr. Wagemaker. ,,Je kunt naar artsen die aborteren, maar je kunt ook naar een arts waarvan je weet dat hij het leven respecteert.'' Geen gelukkig voorbeeld: gezien de formulering heb je als katholiek die keuzevrijheid kennelijk toch niet – om van andere keuzevrijheden maar te zwijgen. Daarnaast is deze opmerking een regelrechte klap in het gezicht van naar eer en geweten handelende voorstanders van abortus. Ik vrees dat dr. Wagemaker een analoge opvatting heeft over euthanasie.

3. ,,Iedere areligieuze (sic!) levensbeschouwing is vatbaar voor onverdraagzaamheid, omdat zij, anders dan godsdienst, geen raad weet met het verschil tussen ideaal en werkelijkheid.'' Ik wil niet eens twisten over het waarheidsgehalte van deze uitspraak, maar slechts vaststellen dat zo'n opmerking elke gedachtewisseling in de kiem smoort.

4. Ronduit malicieus is het eind van het artikel. Daar wordt gesuggereerd dat weerzin tegen het katholicisme – waarin vervalsende redeneringen voor (geleerde) zielenherders blijkbaar heel gewoon zijn – wellicht dezelfde wortels heeft als racisme en antisemitisme. Tja, als we tóch met verdraaiingen bezig zijn...

Een artikel als dat van dr. Wagemaker kan alleen maar in deze krant verschijnen bij de gratie van een voorbeeldige tolerantie, kenmerkend uiteraard voor een liberaal dagblad. Maar de inhoud ervan is buitengewoon ontmoedigend voor hen die nog hopen op een zinvolle dialoog tussen gelovigen en andersdenkenden.