Vaticaan 1

Iedere areligieuze levensbeschouwing is vatbaar voor onverdraagzaamheid, omdat zij, anders dan godsdienst, geen raad weet met het verschil tussen ideaal en werkelijkheid, aldus pastoor Wagemaker in zijn opiniebijdrage `D66 opent jacht op katholieken' (NRC Handelsblad, 28 november). Het is een prachtige zin, zeker in NRC Handelsblad, maar, dat is het hem nou net, ze is niet makkelijk te bewijzen. Toch heb ik de neiging me in deze aan te sluiten bij de pastoor, omdat ook mij het politiek correcte en zelfs intolerante toontje van D66 aangaande de boodschappen van het Vaticaan tegen de borst stuit. Überhaupt zouden democraten, zowel als liberalen, sociaal-democraten en socialisten in Nederland er goed aan doen, denk ik, de filosoof Nietzsche (nog) eens grondiger te lezen om zich op die manier van hun eendimensionale kijk op het christendom te ontdoen. Want hoewel Nietzsche enerzijds zo afgaf op het christendom, schreef hij er elders lovende woorden over. Bijvoorbeeld in `Die fröhliche Wissenschaft'. Daar zegt hij in aforisme 122: Ook het christendom heeft een grote bijdrage aan de Verlichting geleverd: het onderwees de morele scepsis op een zeer doordringende en effectieve manier: aanklagend, verbitterend, maar met een onvermoeibaar geduld en verfijning. De drang naar waarheid van het christendom was zo groot, zegt Nietzsche in feite, dat het daarmee in feite ook zijn eigen waarheid onderuithaalde. Als pastoor Wagemaker daar op doelde, lijkt hij voorlopig het gelijk aan zijn zijde te hebben, althans wat het christendom betreft. Want zoveel waarheidsliefde kan ik nog niet herkennen bij bovengenoemde politieke clubs. Integendeel, het opportunisme overheerst.

    • Paul Ophey