Topman Robins van Barings laat lovende woorden achter

ING Barings zit weer eens zonder topman. David Robins maakte gisteren zijn vertrek bekend bij de zakenbank die al jaren wordt geplaagd door onrust.

Nieuw is het vertrek van een topbestuurder bij ING Barings allerminst. Wel is het voor het eerst dat bijna iedereen zich in lovende termen uitlaat over hem. De Brit David Robins slaagde er als eerste in om de discipline bij de zakenbank van ING te herstellen. ,,Vliegen in de economy class bespaart het bedrijf misschien niet veel geld, maar het draagt wel bij tot een beter kostenbewustzijn'', stelde hij vorig jaar tijdens een perspresentatie. Niet voor niets noemde een voormalig collega hem gisteren ,,een schooljuffrouw'' die op elk detail moest letten.

Robins werd medio 1998 binnengehaald om het sterk verliesgevende Barings weer op de rails te krijgen en als eerste daad maakte hij een einde aan de sterk verliesgevende handel voor eigen rekening (in valuta, aandelen en derivaten). In dat jaar waren de verliezen van Barings zo hoog – meer dan 1 miljard gulden – dat ING niet alleen een winstwaarschuwing de deur uit moest doen, maar dat ook de bankresultaten (in het derde kwartaal) in het rood belandden.

Dat ING Barings sinds 1998 alleen maar florissante resultaten heeft laten zien, is volgens analisten vooral de verdienste van Robins. Vorig jaar leverde Barings ING een winst op van meer dan 700 miljoen gulden. En ook de rendementseis voor Barings – 15 procent op het vermogen – kwam dit jaar binnen bereik. Robins' successen werden vorig jaar beloond met een plaats in de raad van bestuur van ING.

Toch komt zijn gisteren aangekondigde vertrek, samen met dat van zakenbankier Malcolm Le May, voor niemand als een verrassing. Twee weken geleden maakte ING een einde aan de wereldwijde ambities van Barings en is de collega en concurrent Goldman Sachs erop uitgestuurd om een koper voor het Amerikaanse deel van Barings te vinden. Die verkoop leidde echter weer tot grote onrust bij de andere onderdelen van Barings, hetgeen gemakkelijk kan leiden tot een grote uitstroom van (bijzonder gewild) personeel. Wereldwijd heeft de zakenbank 9.300 man in dienst.

Robins nam blijkbaar geen genoegen met ING's besluit om niet meer naar het allerhoogste te streven met haar zakenbank. Niet alleen worden de Amerikaanse activiteiten in de etalage gezet, ook zet het concern vraagtekens bij zijn wereldwijde `infrastructuur' en worden de Europese activiteiten geïntegreerd in het bank- en verzekeringsconcern.

Duidelijk is verder dat ING Barings zich vooral wil blijven richten op de zogeheten emerging markets, zoals Latijns Amerika, Azië en Centraal- en Oost-Europa.

De bijgestelde ambities zullen voor Robins niet als een verrassing zijn gekomen: ING moet, zoals alle Europese banken, constateren dat Barings in vergelijking met de top in de Verenigde Staten (Goldman Sachs, Merrill Lynch, Morgan Stanley) slechts een bescheiden positie inneemt. Volgens analisten zullen, afhankelijk van het economisch klimaat, heel wat meer banken de komende maanden besluiten om de ambities terug te schroeven.

De heroriëntatie kan er tevens toe leiden dat recent verworven dochters als het Amerikaanse Furman Selz (1997) en het Britse Charterhouse (2000) weer van de hand kunnen worden gedaan. Meer duidelijkheid daarover volgt volgens een woordvoerster begin volgend jaar.

De bestuurders Michel Tilmant – tweede man van het concern – en Hessel Lindenbergh van ING hebben nu de leiding over de zakenbank genomen. Vooral die laatste is in Londen een oude bekende. Lindenbergh kreeg in 1995 de leiding over Barings nadat de (door toedoen van Nick Leeson) failliete zakenbank voor één pond maar inclusief vele miljarden schuld was gekocht.

De volgende ING-bestuurder die Barings in zijn portefeuille kreeg was Marinus Minderhoud, maar hij moest eind 1998 als gevolg van de verliezen opstappen.