Boyband kan veel beter van musical naar popcircuit

Een musical over zo'n prefab-popgroepje, dat door een manager is samengesteld en liedjes van de lopende band zingt – dat komt in feite neer op een kopie van iets dat op zichzelf al namaak is. Tenzij het de makers om een satirische show te doen zou zijn, maar dat is bij Boyband niet het geval.

Integendeel: met een voorspelbaar verhaaltje over de fabricage van dat groepje, de keiharde manager en hoe het vijftal de onvermijdelijke spanningen weer te boven komt, is een excuus geconstrueerd om zelf een hit-formatie te creëren. En dus komt alles op zijn pootjes terecht. De illusie voor de fans wordt niet wezenlijk verstoord.

Boyband is een maaksel van de Engelse scenarist Peter Quilter, met songs van een aantal geroutineerde producers in het teenybopper-genre. De musical ging vorig jaar in première in Londen en bleef daar niet meer dan negen weken staan – voor Engelse begrippen een regelrechte flop.

Dat is ook wel te begrijpen: de jeugdige liefhebbers van zulke groepjes gaan niet naar het theater en voor het theaterpubliek is er veel te weinig aan te beleven. De songs, even middelmatig als die van Boyzone of Take That, vormen geen onderdeel van de intrige, maar dienen ertoe om deze Boyband te laten optreden.

Voor de Nederlandse versie, onder leiding van de oorspronkelijke Engelse regisseur, zijn die nummers dan ook niet vertaald. De dialogen uiteraard wel; er is af en toe zelfs een Nederlandse draai aan gegeven.

Het resultaat is een wonderlijk amalgaam: een Engelse groep, die zich druk maakt om een concert in Ahoy`, een interview bij Radio 538, een clip op TMF, foto's op de voorkant van de Hitkrant, fanmail uit Putten en een bericht in het shownieuws van Hart van Nederland op SBS.

Het vijfkoppige zang- en dansgroepje dat hier als Boyband fungeert, lijkt niet of nauwelijks af te wijken van wat er doorgaans in deze sector wordt gepresteerd. Dat belooft dus wel wat voor hun verhoopte carrière buiten de musical. In de speelscènes tussen de nummers door wordt geacteerd in de eendimensionale stijl die de soaps kenmerkt. Ook door Johnny Kraaykamp jr als de manager en Tanja Jess als hun choreografe.

,,Ik wil een geil en broeierig sfeertje'', zegt Tanja Jess als de jongens hun eerste fotosessie doen. Ik heb daar de hele avond niets van gezien, maar misschien het soap-publiek wel.

Voorstelling: Boyband, van Peter Quilter, door Melody Musical Productions. Muziek o.l.v. Geert Bremer. Choreografie: Stanley Burleson. Regie: Peter Rowe. Gezien: 3/12 in De Meervaart, Amsterdam. Tournee t/m 27/5. Inl. (0900) 5000.