Griekenland privatiseert Olympic

Zesentwintig jaar nadat de Griekse staat de Olympic Airways (O.A.) overnam van de magnaat Onassis, die haar in 1957 had opgericht, zoekt de regering een nieuwe particuliere eigenaar voor de onderneming die zowat jaar in jaar uit met tekorten kampt. Vóór kerstmis zal de uitschrijving plaatsvinden, waarbij de meerderheid van de aandelen, wellicht zelfs 65 procent, te koop wordt aangeboden. Daar de belangstelling van buitenlandse maatschappijen tot nu toe uiterst gering was, wordt voornamelijk gedacht aan overname in het binnenland, waarbij een Griekse grootindustrieel of reder in de schoenen van Onassis zou moeten treden.

De EU verbiedt al jaren financiële staatssteun voor de maatschappij, die in januari de bodem van haar schatkist zal hebben bereikt. Grootscheepse saneringsplannen mislukten in 1994, 1998 en 1999. Bij het laatste werd Speedwing ingeschakeld, een dochter van British Airways die het management kreeg onder de voorwaarde dat zij een jaar later 20 procent van de aandelen over zou nemen. De Britten weigerden bij nader inzien en lieten Olympic achter in een ontreddering, groter dan ooit tevoren.

Om een bankroet te vermijden, moet de huidige minister van transport, Chrístos Verelís, een gordiaanse knoop doorhakken en hij gaat dit bijna letterlijk doen. De maatschappij wordt in tweeën gesplitst: een lucratief deel, het `filet', dat aantrekkelijk moet worden geacht voor de koper en een `oneetbaar' met schulden belast deel waarvoor de staat zal moeten opdraaien. (100 miljard drachmen ofwel 700 miljoen gulden). Een dergelijke methode is al eens toegepast bij de particularisatie van de problematische Bank van Kreta.

Over de verdeling van lusten en lasten zal nog een hartig woordje moeten worden gesproken. Daarbij zal het vooral gaan over de kosten van de verhuizing naar het nieuwe vliegveld bij Spata, dat al begin volgend jaar in gebruik zal worden genomen.

Ook de `schone' O.A. vergt voor de komende drie jaar investeringen ter waarde van minstens 200 miljard drachmen. Zij zal ook op het binnenlandse net moeten blijven concurreren met reeds bestaande, kleinere particuliere ondernemingen.

Het grootste probleem blijft echter dat de vorming van een lucratieve O.A. het geleidelijk afvloeien van 2.000 van de 6.000 werkkrachten met zich meebrengt. Deze onheilsboodschap is nog niet met zo veel woorden geformuleerd. Premier Simitis sprak slechts van ,,noodzakelijke aanpassingen'', maar iedere medewerker weet al wat hem boven het hoofd hangt, en de stemming is dan ook om te snijden.

In het het kader van de vorige saneringsplannen is het personeelsbestand eveneens met 2.000 verminderd, maar de personeelskosten zijn na die vermindering in twee jaar gestegen van 79 miljard naar 108 miljard per jaar, 45 procent van de totale uitgaven van de maatschappij. Toch klagen de piloten dat zij armoedsalarissen krijgen in vergelijking met hun niet-Griekse collega's.

De grote vraag is hoe het personeel deze maand op de ingreep zal reageren. Politiek wordt er door de oppositie al druk onrust gezaaid, maar ook 61 afgevaardigden van de regerende socialistische Pasok, precies de helft van de fractie, heeft de minister lastige vragen gesteld.